A letter from May 14th, 2016 Mahi goli

Dear FutureMe, سلام ماهی ده سال بعد! اولش خواستم بنویسم پنج سال بعد اما وقتی به پنج سال گذشته نگاه میکنم اتفاق خاصی نمیبینم پس بهتره بازه رو بیشتر کنم. یه دهه به نظر کافیه تا تفاوت ها قابل لمس باشه. البته مسلما منی که دارم این نامه رو مینویسم ته قلبم با امید به تغییر در وضع کنونی خودم در آینده این کارو میکنم. امیدوارم روزی برات برسه که دیگه منتظر همچین تفاوت هایی نباشی البته این اجتناب ناپذیره چون زندگی بهم نشون داده هر ثانیه یه تجربه جدیده و آدمو با معرفت تر میکنه! بگذریم... چه خبر از احوال؟ :) تکیه کلام جدید چه خبر؟ اینروزا به قول بنی تکیه کلامای طنزمون ته کشیده فقط این مونده: "با دوستان مروت، با دشمنان...غوداااا(سخن بزرگان از زبان بروس لی :) که تعمیم بومی دادیم به غودا...غاینه کجی...یورجیییی ... :) ) " امروز شنبه بود ماهی! صبی با ترس و لرز به استاد راهنمام پیام دادم که امروز نمیتونم نسخه اصلاح شده پایان نامه رو تحویلتون بدم. (همش یاد اون سکانس تردید لیلا حاتمی توی فیلم سر به مهر میوفتادم!) ظهری دوتا تخم مرغ خورم و عصر گوشیمو برداشتم و زدم بیرون از اتاق 62لاله قدم زدم سمت فروشگاهو توی راه earth meets water از dash berlin و یه قطعه قشنگ درباره پاریس از Zaz گوش دادم و سیب زمینی پیاز و گوجه خریدم با یه آبمیوه خنک(انبه!) تو راه برگشتم take me to church از Hozier رو گوش دادم. این روزها در حال کشف بند Smiths هستم با سه تا آهنگ Asleep, please please, و there is a light that never goes out شروع کردم. واقعا خوشم اومده ازشون مخصوصا از حس و لحن خواننده شون. برگشتنی استاد پیام داد تا شنبه بعد کارو تموم کنم و برم پیشش. امیدوارم خوب پیش بره. زینب الان خوابگاه نیست ماهی رفته خونه و هم اتاقی ه هم خوابه و ساعت یازده و نیمه شبه! همممم از کتابا بخوام برات بگم اینکه بواسطه دیدن فیلم barton fink و اون فیلم کوتاهه از شوانکمایر رفتیم تو فضای سوررئال! در کنار لینچ و مگریت و دالی و ادگار پوی نازنین... کتاب داستان های شگفت انگیز پو رو دوباره گرفتم دستم و کلا در حال کنار هم گذاشتن تجربیات سورئالم. راستی این اواخر چنتا فیلم تامل برانگیز و تاثیر گذار دیدم. از Dogvill و همون بارتون فینک تا فیلم دوتا فیلم متفاوت اما غریب از فریتز لانگ متروپلیس و "تنها یک بار زندگی میکنید". خب مسلما تا ده سال دیگه ماشین سفر در زمان اختراع نمیشه اگه شده ازت میخواسم عکس شوهرمو برام بفرستی ببینم اونی هست که بعده ده سال زندگی نصف شب که از خواب پریدمو دیدم یکی تو تختم خوابیده احساس غربت بهم دست نده؟! ببینم بچه داری؟؟ اسمش میم یا نون داره؟ نکنه سین داره!(لوس!) دلم واسه باللی تنگ شده...الان تو پادگانه! اینروزا تو حس در لحظه زندگی کردنم اینکه شادیامو چیزی از بین نبره و این حرفا! سعی میکنم بیشتر با ترس هام روبرو بشم!(فرااااار) تا ده سال دیگه من رفتم تو کارای اینترنتی و بیزینس مدرن یا تدریس میکنم؟ چیزی مینویسی اینروزا؟ میگم خیلی از نویسنده های خوب با کلاس و کارگاه شروع کردنا اینقد در مقابل این قضیه مقاومت نکن کنار قریحه تمرین و خوندنم لازمه بیشتر از اونی که فکرشو میکنی؟ چندتا از اعتقاذای مسخره تو کنار گذاشتی ماهی؟ اونایی که بدون فکر کردن مثه قانون تو زندگیت جاری هستنو میگم. ترس هات چه چیزایین؟ هنوزم از از دست دادن میترسی؟ از تغییر شرایط پایدار؟ از اینکه تنها بمونم نمیترسم فعلا حس خاصی ندارم بهش! خونه در چه حاله؟ وسایلو تکمیل کردی؟ 206خوشرنگ خریدی؟ پرده ها چه رنگین؟ ساده هستن یا سلطنتی؟! با خدا چند چندی؟ نزدیکتر یا دورتر؟ نشونه جدیدی حس کردی؟ از اونا که قرار میذاشتی؟ راستی با خودت کنار اومدی؟ هنوز احساس گناه میکنی؟ خودتو سرزنش میکنی یا دنبال دلیل هستی؟ نصفه شب که بیدار میشی میتونی خودتو تو تنهاییت تحمل کنی؟ راجع به خودت چطور قضاوت میکنی؟ از جنبه مظلومیت و ناچاری در برابر جبر موقعیت ها یا از جنبه اختیار و محکوم به عذاب؟... راجع به بقیه طرز فکرت متعادل شده؟ این حق بقیه ست که بدونن براشون چیکار میکنی آره؟ چندتا دوست نزدیک داری؟ هیچ راز حسی رو به کسی گفتی؟ اوف من چقد سوال میپرسم! بهتره دیگه برم بخوابم قبلشم اینستاگراممو چک میکنم ببینم عنایت و زینب و سلیمی قارا درباره پست جدیدم چی گفتن یا عیدی زاده پستمو لایک کرده؟ فلانی در جواب کامنتم چیزی گفته یا نه و ازین چرت و پرتا! اوف ساعت 1 شد!! شاد بمون و نترس ماهی، از هیچ چیز دنیا غیر از وقتی که حست بمیره! بدترین نوع تربیت واسه یه دختر اینه که متکی به دیگری و ضعیف بار بیاد. نکنه بچه هات ازت دور باشن ماهی (حالا انگار مطمئنم بچه دارم!!) خب حالا ! اطرافیانتو میگم ... اون چیزی باش که تو قلبت دوس داری باشی ... خب دیگه فلسفه فکر نشده(!) فرو نمیکنم تو مغزت میرم دیگه...