A letter from Apr 26, 2026

Fulya'm Kaç sene öncesine kadar okudun bugün, maalesef unuttuysan da hatırladın ki, sen hiç şımartılmadın... Kaprislerle, hoyratlıkla değilse suskunlukla cezalandırıldığın, suçunun ne olduğunu bilmediğin ilk seneler geçti, ikinci yarıda ise senin memnun etme merakın öldü artık, çok umrun olmadı. Tek istediğin oğlunla yalnız kalmak artık, sadece sakin, onun gönlünü üstünde bir göge hissetmeden memnun etmek için. Kendi adına aynı yalnızlığın daha sessizi, daha konforlusu belki. Mutsuz oldun ama olsun, bu muhteşem oğlana sahip olmak varmış. Senin bir suçun yok, şüphen varsa da kendini azad et.