A letter from Mar 09, 2026

Nasıl başlamam gerektiği hakkında bir fikrim yok ama umarım iyisindir esmoş. Şuan hayat biraz karmaşık lise bitiryor ve artık büyüdüğümü hissediyorum ve bu hissi pek sevdiğim söylenemez :) son senem ve bu seneyi sevdim belkide gideceğim için bilmiyorum hayat on yedi yaşımdayken güzel ama stresli umarım şuan hayat sana çok güzel davranıyordur ailen aynı şuan olduğu gibi bir oda uzağındadır ben şuan ranzanın alt katındayım annemler uzak şehir izliyor oturma odasında abim ve yengem gezmede selocan her zamanki gibi dışarda ve emrede dambıl kalsırıyordu en son halamsa çay koyuyor napıyorsun bilmiyorum nerdesin napıyorsun ne düşünüyorsun çok merakta ediyorum belki hayalimdeki gibi olmadı herşey belkide oldu ama hiç önemli değil nolursa olsun on yedi yaşındaki sen seni gerçekten seviyo aklındaki düğünceleri hislerini geçmişini ve içindeki tüm korkularını sadece ben biliyorum umarım atanmışsındır yada bi üniversitedesindir inşallah hafsa hâlâ seninledir çok mutlusundur nolmuş olursa olsun seninle gurur duyuyorum umarım kendini seviyorsundur bunu aşmış olmak istiyorum artık kendine değer ver utanmaktan çekinme özgürce yaşa duygulandım biraz ejpdjwdjs umarım ilerde okuyabilirim.