A letter from Feb 15, 2026

Dear FutureMe, زنده ای نگارجان؟امیدوارم که باشی و این نامه رو بخونی، اگر اره، نمیدونم الان که این نامه رو میخونی چه احساسی داری، ولی خیلی الان دوست دارم بدونم، به ده سال پیش فکر میکنم ، به اینکه تو هفده سالگی چه احساسی داشتم، یا اگر برای خودم برای ده سال بعد نامه مینوشتم چی میشد، اما میدونم اگر الان میخوندمش حسابی ناامید میشدم، اگر چه ما سالهای سختی تا الان پیش رو گذاشتیم، خودت هم اینو میدونی، کجایی نگار؟خوشحالی؟امیدوارم که باشی، امیدوارم این ده سال رو عالی سپری کرده باشی، برات دعا میکنم هرروز، اگر چه هیچکدوم تا حالا جواب نداده ولی هنوز ناامید نشدم، چه خبر؟کسی هنوز تو زندگیت نیست؟کسی نیومده باورت نداشته ات به عشق رو تغییر بده؟راستش امیدی به این بخش ندارم پس فراموشش کن.اما اکر کسی هست بدون توی این لحظه چمشامو بستمو براش دعا کردم که موفق و ثروتمند و قدرتمند باشه و عاشق و وفادار به تو باشه، اگر چه گفتم که، راستش شبیه یه معجزه از طرف پروردگاره، عشق تو زندگی تو، شبیه افسانه ی شخصی ای هست که تو بیست سالگی یه شب اولین شغلت تو فرودگاه اولین شیفت شب تنهایی در حالی که مثل یه سگ مجبورت کرده بودن پاسبانی وسایلشونو بدی خوندی. چیشد نگار؟ایران چیشد؟ازاد شد؟مردنش چی شدن، عزیز دلم چقدر غصه خوردی ده سال پیش ، چقدر گریه کردی هر شب، با مریم و پری، چقدر امیدوار بودید همه به درست شدن اوضاع، درست شد؟ دعا میکنم نگار برات به درگاه پروردگار، یزدان پاک که عمر طولانی و سرشار از سلامتی و شادی داشته باشید تو و خانوادت، زندگی ات همیشه پر از شادی و ارامش و موفقیت باشه در کنار هم. بهم بگو خون جوونایی مه کشته شدند ثمر داد؟معجزه شد؟خیلی نگران ایرانم ، خیلی ها رو کشتند، اون شب هجدهم نگران برادرم بودم، امیدوارم حالش خوب باشه‌ و به بهترینا رسیده باشه، نگرانم نگار، میترسم، شبا از استرس دندونامو رو هم فشار میدم، امروز مجبور شدم دوباره برم پیش دکتر دندونپزشکم تا دندونم که تو خواب شکسته بود رو درست کنه، دندونپزشک خوشگلیه. نمیدونم دیگه چی برات بنویسم، بدون دوستت دارم و برات دعا میکنم. که خوشبخت باشی، که بالاخره دوست داشته شده باشی، که بچه های خوبی داشته باشی،از سی و هشت سلله دشن نمیترسی؟راستش من الان خیلی از بیست و هشت شدن میترسم، سالهای زندگیمو پوچ و بدون ارزوهام گذروندم، میترسم بازم همین بشه، اما ناامید نمیشم، یعنی سعی میکنم نشم، به خاطر تو، که تو الان که اینو میخونی شاد باشی ,حداقل دیگه پوچ نباشی. روزای سختی رو میگذرونیم نگار، اهریمن به ایران زمین هجوم اورده و رهاش نمیکنه،انگار در شاهنامه زندگی میکنیم،یادته چه سیاوشایی کشتن؟چه سهراب هایی؟برای تویی که وقتی داستان رستم و و سهراب رو‌خوندی تا خدت ها برای سهراب اشک ریختی خیلی روزای سختیه اما گذشت نگار مگه نه؟امیدوارم از ocd خلاص شده باشی ، دعا میکنم که تا قبل از نوروز امسال، ایران و مردمش ازاد بشن، نمیدونم چی میشه، تو بهتر میدونی که چیشد، ترامپ به ایران هجوم اورد یا بی بی گل، اما هر چی که هست بهترینا رو برای کشورم میخوام، غم جاویدنامان و زندانیان رهام نمیکنه، غم رو در کشور انگار پاشیدن، همه ناراحتن، اما درست میشه مگه نه؟ دلم برای تنهاییت میسوزه نگار، کاش دیگه تنها نباشی،کاش ادمی از سمت یزدان برات فرستاده شده باشه،بهش فکر میکنم،یعنی ممکنه توام عاشق بشی؟خیلی دور از باور به نظر میرسه ولی از اون دور از باورتر اینه که یه روز ی معشوق بشی،دوست داشته بشی، مثل اسمت،اگر کسی هست ببوسش از طرف من همین لحظه، و بگو که از سن کم دوست داشتم که کنار بود، شاید از سیزده و چهارده سالگی، بگو دلتنگش میشدم با اینکه نمیشناختنش و به حضورش باور نداشتم هرگز،میترسم این روزا، نکنه نیمه ات وجود داشته ولی کشته شده توسط ایت اهریمنا،نکنه بین کیسه های جسد بوده و من نفهیمدم و تاذاید مهر تنهایی به پیشونیم خورده باشه،ترسناکه نگار،وای دعا میکنم خداوند با تو مهربان باشه و اینطور نباشه، ارزو میکنم به زودی زود ،شایددهمین امشب شاید همین فردا، ارزوهات براورده بشن و خدا برات معجزه ایدکه میخواستی رو بکنه، کاش الآن که این نامه رو میخونی خدا معجزه کرده باشه و ارزوهاتو براورده کرده باشه‌. برات دعا میکنم نگار، از این روز ها درس بگیر و قوی باش. بدون که این نامه رو در اخر با اشک برای تو مینویسم و به پایان میرسونم.این نامه رو از روزای سخت برای تو مینویسم، با امید به دیدن روزی که روزای سخت تموم شده باشند. مهر من با توست. با ارزوی خوشبختی و زندگی برای تو نگار Are you alive, Negar? I hope you are, and that you’re reading this letter. If you are… I don’t know what you’re feeling right now as you read this, but I wish so much I could know. I’m thinking about ten years ago, about how I felt at seventeen, or what it would have been like if I had written a letter to myself for ten years later. I know that if I were reading it now, I’d probably feel deeply disappointed. Even though we’ve made it through so many hard years until now—you know that yourself. Where are you, Negar? Are you happy? I hope you are. I hope you spent these ten years beautifully. I pray for you every day. None of those prayers have been answered yet, but I still haven’t lost hope. What’s new? Is there still no one in your life? Has no one come along to change your disbelief in love? Honestly, I don’t have much hope for that part, so forget it. But if someone is there, know that in this moment I closed my eyes and prayed for them—that they are successful, wealthy, powerful, loving, and loyal to you. Even though I said I don’t believe in it, love in your life would be like a miracle from God. A personal legend, like the one you read when you were twenty, one night during your first job at the airport, on your first lonely night shift, when they made you guard their belongings like a dog. What happened, Negar? What happened to Iran? Did it become free? What happened to the people? My dear, how much sorrow you carried ten years ago, how much you cried every night with Maryam and Pari. You were all so hopeful that things would get better. Did they? I pray for you, Negar, to the pure Creator—that you and your family have long lives filled with health and joy, and that your life is always full of happiness, peace, and success together. Tell me… did the blood of the young people who were ****** bear fruit? Did a miracle happen? I’m so worried about Iran. So many were ******. That night on the eighteenth I was worried about my brother. I hope he’s well and has reached the best in life. I’m worried, Negar. I’m scared. At night, from stress, I grind my teeth together. Today I had to go back to my dentist to fix a tooth I broke in my sleep. She’s a beautiful dentist. I don’t know what else to write. Just know that I love you and I pray for you—to be happy, to finally be loved, to have good children. Are you afraid of turning thirty-eight? Honestly, right now I’m very afraid of turning twenty-eight. I’ve spent my years feeling empty and without my dreams. I’m afraid it will stay this way. But I won’t lose hope—or at least I’ll try not to. For you, so that when you read this, you’ll be happy… at least no longer empty. We’re going through hard days, Negar. Evil has attacked the land of Iran and won’t let go. It feels like we’re living inside the Shahnameh. Do you remember how many Siavashes were ******? How many Sohrabs? For you, who cried so much for Sohrab when you read the story of Rostam and Sohrab, these are very hard days. But they passed, didn’t they? I hope you’re free from OCD by now. I pray that before Nowruz this year, Iran and its people become free. I don’t know what will happen—you know better than I do now. Did Trump attack Iran, or “Bibi”? Whatever happened, I want the best for my country. The sorrow for the victims and the prisoners never leaves me. It feels like grief has been scattered across the country. Everyone is sad. But it will get better, won’t it? My heart aches for your loneliness, Negar. I hope you’re no longer alone. I hope someone has been sent to you by God. I think about them… could you fall in love too? It seems so far-fetched, but even more unbelievable would be becoming someone’s beloved—being loved, just like your name. If there is someone, kiss them for me right now and tell them that I wished since I was very young—maybe thirteen or fourteen—that they were beside me. Tell them I missed them even when I didn’t know them and didn’t believe in their existence. These days I’m afraid… what if your other half existed but was ****** by these demons? What if they were among the body bags and I never knew, and loneliness became my eternal fate? It’s terrifying, Negar. I pray God is kind to you and that this is not your destiny. I wish that very soon—maybe tonight, maybe tomorrow—your wishes come true and God gives you the miracle you’ve always wanted. I hope that by the time you read this letter, God has already performed that miracle for you. I pray for you, Negar. Learn from these days and be strong. Know that I’m finishing this letter with tears in my eyes as I write to you. I write it from difficult days, with hipe in my heart to see happy days with no difficulty.My love is with you. With wishes for your happiness and a full life, Negar