no subject

Gelecekteki ben, Bu mektup 03.09.2025 tarihinde ofiste kimse yokken yazılıyorrrr. Şuan yavuzla neredeyse iki aydır evliyiz. Evliliğe alışmaya çalışıyoruz. Bazen sinirleniyorum, bazen çok mutlu hissediyorum. Genelde huzurluyum ama en çok hisssettiğim şey yorgunluk. Çok yorgunum sebebini biilmeden. Biraz da tembelleştim. Evde bütün gün ufak tefek cinayetler izleyip yatmak istiyorum :D Dün yavuzla gölete yürüyüşe gittik. İyi geldi. Daha çok hareket etmeliyim. 27 yaş krizi denen bir şey gerçekten var!! Tekrardan ergenliğe girmek gibi. Ama olgun bir ergenlik. Sürekli hayatı sorgulamak, kendini sorgulamak... Hayatım ne kadar iyi? Daha iyi olması için neler yapabilirim? Hangi sporla ilgilenmeliyim?? İşte kalmalı mıyım yoksa çıkmalı mıyım? ama evime yakın. Ama daha çok para mı kazansm? çocuk istiyor muyum? çocuğum olursa çalışmayacak mıyım? GİBİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİİ vbvs Şuan Hayatımdaki en güzel şey: Yavuz'la evli olmak ve onunla bir sürü zaman geçirmek. Hayatımdaki en kötü şey: İş yerinde yalnız hissetmem ve yavuz'un beni anlamadığını gördüğüm anlar. Bir yıl sonra bu mektubu açtığımda neler değişmiş olacak merak ediyorum. Kendimi, Yavuz'u ve ailemi ve de dünya ile eda'yı seviyorum . Anıl'ı da.