Press ← and → on your keyboard to move between
letters
ถึงฉันในอนาคต
สวัสดีซัน 💛 ก็ตอนนี้ฉันใช้ชื่อนี้นิน่า ตอนนี้ฉันรู้ว่าชีวิตผ่านความสูญเสียมากมาย — ย่าเสียก่อนวันเกิด และปู่หลังจากนั้น ความเจ็บปวดมันหนักหน่วง และ ทำให้ฉันคิดมากวิตกกังวลในตอนนี้เวลานี้ ทำให้บ้านที่ไม่มีปู่ย่าไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ทำให้ไม่อยากกลับบ้าน พอปู่ย่าเสียไปแล้วก็รู้สึกเหมือนไม่มีบ้านให้กลับแล้วก็รู้สึกว่าเราเหมือนส่วนเกินในบางครั้งแอบคิดมากว่าเขามองเรายังไงคิดกับเรายังไง โดยเฉพาะคำพูดในครอบครัวเราว่าเขาไม่รู้หรอกว่าในใจเรารู้สึกท็อกซิกนะ แต่ไม่แสดงออกไป เราดูไม่โต เราอยากทำอะไรที่พึ่งตัวเองให้ได้ และเรามีความกังวลมากว่า เดือนกันยายนนี้เรามีโอกาสได้ต่อสัญญาได้ทำงานอยู่ที่เดิมไหมเราไม่แน่ใจ ว่าตอนนี้เธอในอนาคตทำอะไรอยู่สบายดีไหม เป็นไงบ้าง เราไม่รู้เลยว่าฉันในอนาคตตอนนี้ดูเป็นยังไงบ้างเติบโตขึ้นไหม เพราะฉันนี้พยายามเก็บเงินซื้อโน๊ตบุ๊คหรือไม่ก็แท็บแล็ตให้เธออยู่น่ะอย่าน้อยถ้าไม่ได้ต่อสัญญาเธอจะได้มีงานเสริมไว้ทำ เธออาจจะงงว่าตอนนี้ฉันคิดไร อยากบอกฉันตอนเครียดมากนะคิดอะไรในหัวเยอะเลย พยายามต่อยอดให้อยู่ อย่างน้อยก็ออกแบบงานที่เคยทำไม่ว่าโลโก้ เมนูกราฟิก แล้วก็อยากทำคลิปลงช่องวาดรูปและปั้นดินญี่ปุ่นคิดได้มีแพลนมีไอเดียเยอะเลยแต่ติดที่ขี้เกลียจไม่มีเวลา ยังไม่พร้อม ฉันรู้ว่าตอนนี้ฉันในอนาคตเริ่มทำหรือยัง ฉันกลัวการตกงานกลัวคำพูดแย่ๆที่เคยเจอยังย้อนกับมากัดกิดฉันอีก หากว่ามันซ้ำรอยแผลเดิม ฉันอยากให้เธอมีชีวิตทีดีนะ ฉันหวังให้เธอมีลมหายใจถึงแม้โลกใบนี้กว้างมาก คนรอบตัวเธออาจจะทำให้เธอวิตก แต่อยากกอดเธออยากเช็ดน้ำตา ที่ผ่านมาเธอร้องไห้คนเดียวโดดเดี่ยวมากเลยใช่ไหมตอนนี้ เธอมีฉันคนนี้ในอดีต ฉันจะพยายามทำอะไรดีๆให้เธอในอนาคตนะ หากเธอทำมันพังอีกไม่เป็นไรเลย อย่าโทษตัวเอง พังก็พังไปดิ เริ่มใหม่ได้คนเราถ้ายังมีลมหายใจมีข้าวให้กินแล้วยังตื่นอยู่อยู่ก็แปลว่าเธอเริ่มต้นใหม่ได้ตลอดเลยไม่ต้องรอ ฉันรู้ว่าเธอกลัวที่จะสูญเสียฉันรู้เธออาจต้องการกำลังใจ ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอคงคิดถึงปู่ย่าที่เคยเป็นกำลังใจของเธอคือบ้านให้กลับใช่ไหม เธอจะผ่านมันไปได้ ฉันตอนนี้ยังไม่เคียร์หรือทำความเข้าใจกับครอบที่มีแม่น้องพ่อ แต่กับพ่อก็คุยมากขึ้นส่วนแม่ไม่ค่อยเลยพึ่งได้เจอ ถ้าได้ต่อสัญญาฉันมีแพลนอยากพาที่บ้านไปกินข้าวที่ตึกใบหยกแต่ฉันไม่รู้ว่าแม่ไปไหมถ้าให้เดาเขาไม่ไปหรอก ฉันไม่รู้เข้าหาไงพูดอะไร ฉันเหนื่อยมากกับการกับไปหา แต่ก็พยายามอยู่ คำพูดของเขาแรงนะ แต่ตอนนี้เป็นไงมั้งอ่ะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เธอผ่านอะไรๆ ฉันรักเธอมากๆ เลยฉันอยากเห็นเธอในอนาคตจังอยากกอดขอให้เธอสุขสบายดีนะไม่คิดมากไม่มีโรคมีแต่คนรอบตัวดีๆกับเธอ อยากกอดจัง รักนะ เธอไม่ต้องสมหวังกับสิ่งที่ฉันอยากทำกับความคิดเพ้อเจ้อของฉันไม่อยากให้เธอกดดันกับความคิดหรือไม่อยากให้เธอกลัวว่าฉันจะผิดหวัง ถ้าไม่สมหวังฉันไม่เป็นไรเลยฉันไม่ผิดหวังฉันรู้เธอเก่งเธอผ่านไรมาเยอะมากๆเลย ภูมิใจด้วยซ้ำไปคนไรเนี่ยโตเยอะเลยเก่งด้วยกอดหน่อย 5555 ไม่ต้องร้องไห้นะ หวังว่าฉันจะเป็นคนอ่านจดหมายฉบับนี้ด้วยตัวฉันเอง ฉันไม่ชอบให้ใครมาอ่านจดหมายเลย ปกติก็ไม่ไว้ใจใครอยู่แล้วฉันคงรู้สึกแย่ถ้ามีคนมาเปิดอ่านโดยที่ไม่ใช่ฉัน แต่ก็ไม่เป็นไรเปิดอ่านแล้วก็ไม่ได้อะไร แค่หวังว่าจดหมายฉบับนี้จะถึงมือเธอก็พอ ฉันไม่อยากให้เธอกดดันตัวเองหรือคิดมากเหมือนฉันตอนนี้เลย ฉันรู้เวลาเธอโดนใครๆถามว่าบราๆๆๆ เธอจะตอบไม่รู้ๆ และทำตัวไม่ถูก โดยเแพาะกับครอบครัว หวังว่าเธอจะข้ามผ่านมันไปให้ได้ ฉันรู้ว่าที่เจอมามันหนักกับเธอ เธอตอนนี้มีความสุขของตัวเองได้แล้ว บนโลกนี้ไม่ใครรู้หรอก ไม่เชื่อ ไม่ฟัง เธอได้ดีเท่าตัวเอง ปกติอย่าพยายามอธิบายให้กับคนที่ไม่เห็นค่าเรา ไม่เห็นคือไม่เห็น เธอหยุดทำอะไรๆ แบบนั้นเถอะ อยากให้เธอข้ามผ่านภาวะความรู้สึกไปให้ได้หวังว่าเธอจะกล้าพูดว่าเธอมีแผน ไม่ชอบใครสั่ง มั่นใจ สุขภาพดี รักเธอนะ อดีตเธอมองย้อนไปมันเจ็บปวดใช่ไหมเธออาจจะคิดว่าทำไมมีแต่เธอที่ต้องเปลี่ยนทั้งๆทีก็ทำผิดต่อเธอ ฉันรู้เธอมีคำถามมากมายเธออาจสงสัยฉันตอนนี้มันมาได้ไง ฉันเก่งใช่ไหมเธอตอนนี้ก็เก่งเหมือนกัน ในเมื่อมันเป็นอดีตลืมไม่ได้ ก็ได้แต่หวังว่าไม่มีไรไปกระตุ้นรอยแผลเก่าเธอหวังว่านะ หวังว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไป เธอจำคำพูดของย่าได้ไหมอย่าเอาชีวิตไปยึดไว้ที่ใครไปมีความสุขมากๆ จำได้ไหม ฉันก็ใช้คำพูดนี้กับเธอ อย่าร้องไห้ ตอนนี้เธอทำไรอยู่ คงน่าตื่นเต้นมากเลยใช่ไหม คนเราอ่ะต้องล้มเหลวก่อนรู้เปล่าถึงจะสำเร็จ ไม่มีใครทำอะไรสำเร็จได้ครั้งเดียวหรอก หวังว่าเธอจะสดใสกว่าฉันคนนี้หวังว่าไม่มีไรในใจ กล้าเปิดใจ กล้าพูด ไม่ระแวง แต่ก็เข้าใจว่าเธอไม่ชอบความผิดพลาดไม่ชอบให้มีไรมารบกวนหรือกระทำกับรอยแผลเก่าเข้าใจว่าแผลมันใหญ่เข้าใจ หวังว่ารอยแผลนั้นกลายเป็นแผลเป็นคงหายแล้วไม่เน่าไม่เจ็บปวดอีกหวังว่าน่ะ ฉันรู้ว่าเธอกลัวเวลาตัวเองเดินแล้วล้ม ไม่เป็นไรล้มแล้วก็ลุก อยากคิดว่าตัวเองแปลก เธอโคตรๆพิเศษเลยรู้ไหม ว้าว เจ๋งอ่ะ ไปก่อนน่ะ เอ่อ...เธอวาดรูปปู่ย่าในเฟรมเสร็จยังทำเพลงที่เขียนไว้ออกมาเป็นทำนองยังซื้อกีตาร์ยัง 555 ถ้ายังก็ไม่เป็นไรไม่ต้องกดดันตัวเองเธออ่ะชอบกดดันตัวเองไม่ต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็นเลยเข้าใจไหม ที่ผ่านมาก็ทำมาแล้วแต่เด็ก พอเลยไปใช้ชีวิตตัวเองพอๆๆ ไปมีความสุข เข้าใจไหม ไปแล้วบายยยย
Sign in to FutureMe
or use your email address
Create an account
or use your email address
FutureMe uses cookies, read how
Share this FutureMe letter
Copy the link to your clipboard:
Or share directly via social media:
Why is this inappropriate?