A letter from Jul 11, 2025

Sevgili sevgilim, Evimde bilgisayar başındayım, Piccolo'da sabah mesaisine geldim. Sense Rotana'da, Hilton'dan kaçmış bir kaptansın. Bu mektubu 6 ay sonra okuyacağız. Bu gece bir dizi izliyorum, seninle paylaşmak beraber izlemek istiyorum. Açıp izlemezsin hayatta biliyorum, izle diye gözüne sokmam gerekirdi. Beraber olsaydık benden daha dikkatli izlemeye başlamış olurdun. Bu gece bir safran çayı içiyorum, ben çayı demledikten sonra safranları ezmek lazımdı diyorsun... Beraber olsaydık sen demlemiş olurdun çayı, zaten ezilmiş olurlardı. Bu gece odamı topluyorum, her zamanki gibi! Arkadan mutlaka bir ses istiyorum, dinlemek istemediğim videoları açıyorum. Belki beraber toplardık beraber olsaydık. Seninle muhabbet ederdim, aradığım ses olurdun. Bu gece evdeyim ve seni bekliyorum eve dön diye. Beraber olsaydık evimize dön diye beklerdim. İlişkimizin 9. ayı da dolmaya durmuşken hayatımız bu. Öğretmen olmak üzereyim. Dükkanımızı kurmak üzereyiz, isim belli. Aileme sevgilimle dışarı çıkıyorum demeye başladığım ilk zaman. Beraber 1 saatten uzun yolculuga çıktığımız ilk zaman. Sana mektup yazdığım ilk zaman. İlklerimiz bitmesin. Canım, canım sevgilim. Hilal. 11.07.25, İstanbul