A letter from June 21st, 2025

Şuan bana gülüyorsun demi doğru söyle? Hatta Gökhan da yanına ve o da gülüyor.Ama artık alışmıştır karısının hayatı romantize etmesine. Şu an evlilik sürecindeyim. Kalbim heyecanla, merakla ve biraz da tatlı bir telaşla dolu. Bu satırları bir yıl sonra okuyacağını bilmek, bana bugünün duygularını zamana sabitleme şansı veriyor. Hazırlıklar bazen yorucu, bazen stresli ama çoğu zaman güzel.Sevdiğim insanla bir hayat kurma fikri içimi umutla dolduruyor.Çünkü bu sürecin en güzel yanı ne giydiğimiz, nasıl bir düğün yaptığımız değil;yanımda kim olduğun. Ve sen oradasın.Bu yeter.Bir yıl önceki halini hatırla.Bu satırları yazan kişi umutla bakıyordu geleceğe.Ve şimdi sen, o geleceğin içindesin. Bu yüzden lütfen kendine nazik ol.Hataların olacak, öğrenmelerin de.Ama sevdiğini unutma, sevilmeyi de.Evini merak ediyorum hayalinde gibi limon ağacın ve çiçeklerin var mı? Yoksa üzülme geç kalmış değilsin al ve sevgi ile büyüt. Kocam, Sana olan hislerimi tarif etmek kolay değil. Sadece âşık değilim sana; sana güveniyorum, sana inanıyorum. Yanında kendimi güvende, tamamlanmış, olduğum gibi hissediyorum. Bazen çocuk gibi şımarıyorum, bazen senin omzunda sessizce.dinleniyorum. Sen benim hem huzurum hem en güzel heyecanımsın. Bir yıl sonra neredeyiz bilmiyorum. Belki balayımızı konuşuyoruz hâlâ, belki evin bir köşesinde birlikte çay içiyoruz. Belki zorluklar yaşadık, belki birlikte çok şey öğrendik.Ama en çok da sevgiyi büyüttük.Her gün seni yeniden sevmeye, sana yeniden inanmayı seçtiysem; bu hayat doğru bir hayat demektir.Biliyorum ki ne olursa olsun, seninle aynı yolda yürümek, sahip olduğum en kıymetli şey.Seni seviyorum...Bizi seviyorum.Kurduğumuz yuvayı, içindeki her haliyle çok seviyorum.Ve şimdi sana, kalbimin en derininden, sımsıkı sarılıyorum.