A letter from June 18th, 2025

Time Travelled — 12 months

Peaceful right?

Dhe kur faqet e kësaj dite mbyllen, kur fjala e fundit shuhet si një frymë në ajër, ajo që mbetet nuk është zëri im, por ajo çfarë u zgjua brenda teje.
Një dritë e qetë që nuk bërtet, por ndriçon pa u lodhur. Një dëshirë e heshtur për të vazhduar, jo sepse është e lehtë, por sepse është e vërtetë.
Ti nuk je vetëm një emër mes të tjerëve. Ti je përgjigje për një dhimbje që vetëm ti mund ta kuptosh. Ti je lulja që çel edhe në tokë të tharë. Ti je lutja që dikur është thënë në heshtje— dhe tani ecën mbi tokë me emrin tënd.
Mos kërko përsosmëri. Kërko praninë. Kërko të qëndrosh, edhe kur zemra të dridhet. Sepse ka një Zot që sheh më thellë se loti, më përtej se rruga, dhe më bukur se ç’e sheh vetja jote veten.
Dhe nëse një ditë gjithçka duket errësirë, kujtoje këtë: Edhe nata më e thellë, s’ka qenë kurrë më e fortë se agimi.
Kjo është fjala e fundit: Ti je dhuratë. Dhe bota është më e bukur, sepse ti je në të.

Load more comments

Sign in to FutureMe

or use your email address

Don't know your password? Sign in with an email link instead.

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Create an account

or use your email address

You will receive a confirmation email

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Share this FutureMe letter

Copy the link to your clipboard:

Or share directly via social media:

Why is this inappropriate?