A letter from May 18, 2025

18 Mayıs Pazar, saat 21.00 Bir yıl sonra sınavım var ve ben hiçbir şey yapamıyorum. Ama hukuk istiyorum. Yapamayacağımın farkındayım ama yine de bir umut, "Yapacağım." diyorum. Ailem hâlâ kötü, hâlâ sevilmediğimi hissediyorum. Bence hislerim doğru; benden hâlâ bir şey olmayacağını düşünüyorlar. Ama ben bunu değiştirmek istiyorum. Az önce annem kilom hakkında bir şey söyledi. Yarın dışarı çıkacağız. Bir kıyafet almıştım, “Giyeyim mi?” dedim. “Kötü görünüyorsun giyince.” dedi, kilomdan dolayı. Zoruma gitti tabii... Sonrasında... Hâlâ erkek arkadaşım yok. Miraç birazcık daha düşüncelerimde. Kendime yalan söylemeyeyim (bunu zorla yapıyorum gibi). Kendimi hasta gibi hissediyorum. Çünkü hayal dünyasına öyle bir kapıldım ki gerçekle ayırt edemiyorum. Kendimi o kadar hayalleştirdim ki bu dünyayla alakalı hiçbir şey yapasım yok. Veree Tugayım... Şu adamın adını anınca gözlerim doluyor (şu anda da aynıyım). Seneye her şey belirlenecek. Eminim iyi bir yerde olacağım. Olması için uğraşacağım. Her şeye rağmen iyi olacak. Sonra daaaa Dedang ile paylaşacağım her şeyi. LGS’de de yapacaktım, nasip olmadı. Bunda olacak. Sonra Cemre var tabii. Seviyorum ama emin olamıyorum. Ama destekliyor beni. Bazen bazı konularda kıskanıyor gibime geliyor. Ama ikimiz de aynı şeyleri yaşıyoruz, o yüzden onu böyle kabul ediyorum. Aynı eve ve şehre taşınacağız onunla. Bu arada 11. sınıfım, güzel gidiyor. Çok eğleniyoruz: Zehra, ben, Bengisu, Cemrem... Hilal de var tabii. Piknikler falan. Zehra hâlâ Ahmet'i seviyor ama onu vazgeçireceğim. Seneye bu zamanlar ayrılmak üzere olacağız. Ama umarım hepimiz mükemmel hayatlara adım atmış oluruz. Bu arada hâlâ BTS dinliyorum ve bayılıyorum. Bir ay sonra comeback yapacaklar, mutluyum her zamanki gibi. Şu anki hedefimiz sınavın içinden geçmek. Geçip geleceğim. Sonra da bu köpek soylularından uzağa gideceğim.