A letter from Mar 30, 2025

هنگامه ی آینده عزیز، حالت چطوره؟ هفته خوبی داشتی؟ در این لحظه داری به آهنگ دی او به اسم ordinary days گوش میدی. وقتی به این آهنگ گوش میدی، حس غروب بارونی تهران بهت میده! حالا بهم بگو، ماشین لباسشویی و ماشین ظرف شویی رو خریدی؟ خوشت اومد ازشون؟ مامان بالاخره اومد؟ تونستید بعد از ۳ سال با هم بالاخره وقت بگذرونید؟ میخوام بهت بگم که مهم نیست کجایی، به خودت افتخار کن، ما با هم دیگه آینده رو میسازیم! من و تو باید دووم بیاریم! دوست دارم بهت بگم که بهت از صمیم قلب افتخار میکنم! کاش میتونستم بغلت کنم ولی میدونم که حسش میکنی! خونه ی جدیدترین چطوره؟ دوستش داری؟ حال دوستات چطوره؟ ابهی چی؟ کار پیدا کرد؟ تونستی باهاش خودتو در آینده ببینی یا نه؟ میدونی که وظیفه تو نیست مراقب بقیه باشی؟! خودت به سختی به اینجا رسیدی، نذار این یادت بره! هنوز داروهاتو استفاده میکنی؟ الان این موقع دارم فکر میکنم که برم ری هَب! حس میکنم قلبم داره میترکه! زندگی خیلی ناعادلانه ست! ولی منو تو حالمون خوب میشه! منو تو باید یاد بگیریم تا ریلکس کنیم! به من از پایان نامت بگو! زمستون چطور بود؟! فوق لیسانستو چیکار کردی؟ داری میخونیش؟ یا منتظری شروع بشه؟ چه حسی داری الان؟ میخوام بدونی که من دوستت دارم و باهاتم... هرجایی که هستی باید بدونی که من دوستت دارم و بهت افتخار میکنم! تو قراره تو زندگی کلی شانس بیاری، فقط ریلکس کن و از مناظر لذت ببر!😅 شانس دور و برته! خوشحال باش و سعی کن از زندگیت لذت ببر! هرطور که دوست داری! دوستت دارم و برات آرزوی موفقیت خیلی خیلی بزرگ رو دارم! خیلی خیلی بزرگ! با عشق/هنگامه روز یک شنبه ۳۰ ماچ ساعت ۹.۰۸ شب