A letter from Mar 17, 2025

فرناز جونم، سلام! خوبی؟ امیدوارم وقتی این نامه رو می‌خونی، حسابی سرحال و خوشحال باشی. این نامه رو الان، یعنی یک سال قبل از اینکه بخونیش، دارم می‌نویسم. فکر کن یه جور کپسول زمانه که قراره یه سال دیگه بازش کنی. می‌دونی، دلم برات خیلی تنگ شده. می‌خواستم بدونی که هنوزم به یادت هستم و همیشه دوستت خواهم داشت. می‌دونم شاید شرایط جوری پیش رفت که از هم دور شدیم، ولی این دوری هیچ‌وقت نتونسته عشقت رو از دلم بیرون کنه. به نظر من عشق یعنی همین دیگه، یعنی حتی وقتی کسی پیشت نیست، صداش رو نمی‌شنوی، حتی نمی‌بینیش، بازم تو قلبت یه جایی براش نگه داری. امیدوارم این یه سالی که گذشت، بهت خوش گذشته باشه و کلی خاطره‌های قشنگ ساخته باشی. امیدوارم تو کارت هم حسابی موفق بوده باشی و به هر چی که می‌خواستی رسیده باشی. تو دختر قوی‌ای هستی و من مطمئنم که از پس هر چیزی برمیای. من که اینجا تو ایران، همون‌جوری که بوده‌ام، به یادت هستم. همیشه برات بهترین‌ها رو می‌خوام. امیدوارم هر جا که هستی، خوشبخت و سلامت باشی. همون فراز همیشگی