A letter from Mar 07, 2025

Dear FutureMe, ،سلام عزیزم امیدوارم حالت خوب باشه و همچنان یادت نباشه که از طرف من نامه داری. الان که دارم این نامه رو می‌نویسم چند ساعتی میشه که 29 سالم شده و تمام غم دنیا رو قلبمه. چرا؟ چون کسی که دوستش داشتم و ازش جدا شدم تولدم رو بهم تبریک نگفت. مسلما هم نباید بگه ولی من یه کوچولو امید داشتم. تصور اینکه سال بعد و یا حتی سال‌های بعدش حالم چطوریه یکم منو می‌ترسونه. چون دیگه کمتر چیزی برام باقی مونده که به‌خاطرش سر ذوق بیام. سری پیش ذوق تموم شدن انیمه‌ها رو داشتم و الان حتی نمی‌تونم یه قسمت انیمه ببینم یا حتی با لذت موزیکی رو گوش بدم. امیدوارم سال‌های دیگه حالم بهتر شده باشه و با تمام وجود دلم می‌خواد سال بعد ایران نباشم. دلم می‌خواد قبل از مردن حداقل یکبار بتونم ژاپن رو ببینم. یا حتی گربه داشته باشم، یا حتی تجربه‌ی دوست داشته شدن بی‌قید و شرط رو داشته باشم. ناامید کننده‌ست که هیچوقت نتونستم