A letter from Jan 22, 2025

Dear FutureMe, I just want to remind you kung gaano ka nagmahal sa isang tao, eme susubukan ko lang lakas mo, kung naka-move on ka na sa kaniya labyu hehe. I found your letter to him na nakalagay sa notepad mo sa Y6 that you wrote 07.23.23 (sh't that was 2 yrs ago na pala?). "Kumusta ka na ba, bebe? Naiisip mo pa rin pa ba ako kahit minsan? Lumilitaw pa rin kaya ako sa mga panaginip mo? Pangalan ko pa rin ba ang nakatatak sa heartu mo? iw. I miss you so much and I love you, still. Naiiyak na naman ako. Sisisihin ko na naman 'yong sarili ko sa nangyari sa atin. Naiintindihan naman kita kung hindi mo na ko naiintindihan, valid naman 'yong nararamdaman mo at karapatan mo namang magdesisyon para sa sarili mo kaya naiintindihan kita, swear. Sorry, sana pala nilaban ko pa. May mga times na sinasabi ko sa sarili ko na tama 'yong naging desisyon ko, na normal masaktan. Pero sobrang sakit pala talaga na pinili kong lumayo sa'yo, pinili kong lumayo sa favorite person ko, best tropa, best friend, kachikahan, kasintahan. Hindi pa talaga me nakaka-move on, kahit ayaw ko, unti-unti pa lang akong nasasanay na wala ka na sa'kin. Alam mo ba bebe may lumalandi sa'kin no'ng makaraan, babae. Ayoko namang patulan, bukod sa biro lang iyon, ayokong masaktan, ayokong may masaktan. Hindi pa ako deserve ng kahit sino, at hindi ko alam kung kailan ako magiging deserve ng isang tao. Magulo kasi ako e, kaya mo nga ako iniwan 'diba? Kasi hindi mo na maintindihan." Kumusta ka na kaya today, Jerome? Proud ako sa'yo palagi. Sana masaya ka at success na sa buhay. To my future self, sana masaya ka na ulit at successful na rin sa life.