A letter from Mar 13, 2024

Dear FutureMe, bugün salıyı çarşambaya bağlayan gece… ramazanın 3.gecesi… beni uyku tutmadı. bu normal değil mi? uyku bazen benimle beraber yatağa gelmiyor. küçük sesler aşırı kulağıma geliyor. uyuyamıyorum. aslında tam olarak rahatlayamadığımdan belki de. hep bir tetikte hissettiğimden. belki ileride kendimi daha az tetikte hissettiğim günler olur ve bu durum da düzelir. ramazan güzel geldi ama çok fazla sorumluluk ve görev ile geldi. görevler ve sorumluluklar, Allahın bana gönderdiği yardımlarla güçlenlendikçe daha az yorucu gelmeye başlayacak çünkü güçleneceğim ve kök salacağım. daha fazla görevin üstesinden gelebilmeye başlayacağım. daha kolaylaşacak her şey. rahmet ve huzur şimdi olduğu gibi etrafımı saracak. daha da saracak… daha da saracak… bu ramazan benden neler bekliyor bilmiyorum. artık bir oda arkadaşım var. bu belki kendime ait alanımda azalmaya yol açsa da, aslında iyi oldu çünkü beraber yalnız kalabileceğim birine ihtiyacım varmış. (now playing: The Heart of Us from Kira Takei) dün ve bugün o kadar fazla kıyma ile et ile uğraştık ki anlatamam. kilolarca kıymamız var. fahriye diyor ki, Allah bizi bolluk ile sınıyor jvfjdıjvf Elhamdulillah rana şu Muğla tıptaki çocukla konuşuyor. onu ilk başta kıskandım biraz. çünkü onun karşısına böyle hızlıca ve devamlı birilerinin çıkması ve sevilmesi, içimdeki kıskançlığı kabarttı. bunlar da aslında nimet, rızık… ve Allah bizi rızkın bolluğu ile ve darlığı ile sınar. ayrıca sabreden derviş muradına erer. yani benim de açabileceğim bir bahçe bulacağım günlerin geleceğini hissediyorum bunu biliyorum. karşıma iyi, şirin bir adamın çıkacağını biliyorum… hissediyorum… aslında umuyorum. biraz önce yağmur yağıyordu böyle durumlarda dua etmem gerektiğini bilen biri olduğum için hemen dua ettim. O’nun nasıl biri olmasını istiyorsam bunlarla duamı süsledim. okul bu dönem bitiyor Allahın izniyle. hem çok şey yaşamış hem de henüz çok tecrübesizmiş gibi hissediyorum. bu konunun açıldığı zamanlar insanlar böyle şeyler düşünememin henüz çok erken olduğunu ifade ediyor ama artık bundan bıktım. her zaman doğru zamanın gelmesini bekliyorum ama o doğru zaman asla gelmiyor. her zaman daha acele etme diyorlar. sanki bu ahir zamanda kendini ve iç dünyanı korumak kolaymış gibi… yalnızlık kolaymış gibi… artık eskiden olduğu gibi özlem duyduğum şeyler sadece bir insanın hayatımda olması değil. artık bir bebeğim olsun diye istiyorum ve bu his iyice içimde büyüyor. rüyamda hep bebeklerim oluyor. bir kızım oluyor. onu korumayı istiyorum ona sarılıyorum onu kokluyorum sonra sabah oluyor ve hepsi gidiyor. bazen kızımı çok özlüyorum. bazen küçük bir bebek oluyor, bazen bir yaşlarında oluyor, bazen yeni doğmuş oluyor, bazen de dört beş yaşlarında… ama hep aynı hissiyatı duyuyorum. içimden gelen başka hiçbir şekilde tatmin edemediğim bir duygu. bazen o kadar şefkat dolu oluyorum ki herkese yardım etmek istiyorum. bu garip bir his. ve tüm bunlar olurken birileri çıkıp önce kendi paranı kazanıp onu yemelisin diyor, evlenmek için acele etme hayat seni çok yorar diyor, aile kurarsan kariyerinde yavaşlarsın diyor… sen orada içimde anlamlandıramadığım ve birilerine aktaramadığım şefkat ve şehvet duyguları ile kıvranırken ve hayatımda biri de yokken sonra başka biri çıkıp daha kimse yok mu diyor, darısı başına diyor… tüm bunlar olurken insanın içine kapanmaması ve bazı duygularını bastırmaması imkansız geliyor. aslında her duygunun doğru kanalize edilerek yaşanması gerekiyor. ama bazı şeyler yaşanmıyor, yaşanamıyor. kimse içimizde biriken ertelenmiş duyguların bizi ne kadar kırılgan ve hassas yapabileceğinden bahsetmiyor. kimse sadece kendisi için yaşamanın ne kadar yıpratıcı olduğundan bahsetmiyor. kimse büyümenin ne kadar zor olduğundan bahsetmiyor. kimse uykumun ne zaman geleceğini söyleyemiyor… kimse birinin ne zaman gelip de beni kollarıyla saracağını ve bana güvende hissettireceğini bilmiyor. kimse ne zaman karnımda latif bir ruhu misafir edebileceğimi bilemiyor. kimse ne zaman kendi ailemin olacağını ve ne zaman kendi yuvamın olacağını bilmiyor. bilmiyor… bilmiyor… sadece bir gün daha geçiyor ve bir ramazan gecesi yağmur yağarken uykusuz bir kız Allaha içinden geçenleri anlatıyor… not: tarihe bakınca fark ettim bugün sedatın doğum günü. 17 yaşını doldurdu bugün. iyi ki doğdun kardeşim.. iyi ki doğdun ilk arkadaşım… 03.45 Fatih/İstanbul 3 Ramazan 1445 13 Mart 2023