A letter from Nov 09, 2023

Dear FutureMe, Masakit pa rin ba? Kasi ngayon ang sakit sakit, it's been 1 month and 15 days simula nung nag-end ang relationship natin with him. Idk, bigla na lang na ang bigat na naman, putangina. Dahil siguro pinili ko na naman siyang i-stalk online, pati sa spotify. Nakita ko na naman na continue lang buhay niya habang ikaw umiiyak at sobrang confused. ****. Ewan ko ba, I know I'll be fine, pero now, gusto ko damdamin hanggang sa mapagod ako, hanggang sa maumay na ako kakaiyak. Tangina, ganito kapalit nung saya? Ang dami kong gustong tanungin sa kaniya, gusto ko malinawan, gusto ko malaman ang totoo, kasi nakakasira ng bait. Pero wala namang magbabago, pinipili niya pa ring hindi ako makausap. Pinipili niyang hindi ako makasama. Pinili niyang mawala ako sa buhay niya, and those should be enough reasons for me to ******* accept the situation, and not reach out ever again. Na minsan may mga tanong na hindi masasagot, maybe for the best, kahit masakit, kahit mabigat sa loob. I wanna ask him about his day, kung kumusta siya, gusto ko siya yakapin, gusto ko i-kwento lahat ng mga nangyari these past few weeks sa buhay ko. Miss na miss ko na siya. Pero I will never reach out. I just hope na I don't see him, not now. Please. Baka masaktan ako nang grabe. :( Baka masyado ring na-attach ako sa idea ng love, na-attach ako sa idea nung dating siya, 'yung potential na maging siya sa relasyon namin. Baka ganun, baka hindi ko naman siya mahal fully? Baka may na-fill lang siya na void sa akin, na hindi ko kayang i-fill nang ako mag-isa, baka dahil sa daddy issues? For now, siguro hindi ko pa fully alam, pero I believe na someday I'll be healed from this. I hope so! I just hope na you're doing well, future Rona. Sana wala ka sa ganitong sitwasyon again, kung na sa ganito ka man ule, sana you're handling it much better. You deserve the world. I love you. –20-year-old Rona ❤️