A letter from Aug 18, 2023

# 18 Ağustos 2023 04.10 Mr. Werst’e Bugün garip. Şu an sıcak bir yaz gününün serin gecesindeyim. Şu rüzgarı bile özleyeceğimi düşünmek beni üzse de hiçbir şeye sahip olmadığımızı, hissetmediğimiz fikri bu düşüncenin büyümesini engelliyor. Şu sıralar hiç olmadığı kadar yalnız hissediyorum. Hissetmeseydim buraya yazmazdım. Hayatımın hiçbir zamanında günlük ya da yazı yazmakla uğraşmadım. Galiba artık uğraşmanın zamanı geldi. The Born King dinle bunları okurken abicim. Hiçbir şey yazmama sebeplerimden bi tanesi: düşündüğüm, hissettiğim şeylerin ifşa olmaması. İçinde çok şey yaşayan birisiyim. Başarısızlık diz boyu. Duygusal biri olarak duygusuz davranmayı da bu süreçte öğrendiğimi sanıyorum. Bunun doğru olup olmadığını şu an bunu okuyan sen karar vereceksin. Evet, genel olarak iyi değilim. Çoğu konuda. Bunları yazarken bile durup durup bakıyorum gene karanlık evrenime. Bu boşluk ne zaman bitecek be olum. İçimdeki değil; bizim boş, var olmadığımız ne zaman bitecek? Ben ölünce bu yazının ne anlamı kaldı? Be de bunu senin okumanın? Bunları çok düşünürdüm, bıraktığım için mutluyum. Bugün, gene klasik akşam yürüyüşümü yaptım. Kulağımda kulaklığım, elimde enerji içeceğim. Yolda geçenlere baktım ve normal olmanın hiç benlik olmadığını gördüm. Birkaç mazi hariç sokak görmek istemiyorum artık. Şehirden kısmen uzak modern bi villada, köpeğim, garajımın içinde spor arabalar. Kapıyı açtığımda babalık yapabileceğim bi oğlum. Kendime sözüm olsun, Türkiyenin belki de Dünyanın en iyi makine mühendislerinden olacağım. Konuşanlar konuşmaya devam etsinler. başkalarının başarı, başarısızlığını siktir edeli çok oldu ama yakınlar sağ olsun onlar bırakamadı. Tek rakibim harbiden kendim olması lazım artık. Hep bunun için çalıştım. Dünden daha iyi olayım diye ama şu 3-4 hafta çöpe gitti diyebilirim. Maalesef. siktiğimin hayatından da ne istiyorum bilmiyorum, her şey gelip geçici. oğuz sasi sağ olsun yalnız olmaktan çekinmeyeli çok oluyor. sadece çevre değil evrende yalnız olmayı da. bugün nasıl yatacağım hangi duygularla bilmiyorum. belki bu yazı bile beni 5 6 ay rahatlatabilir. kendime gönderdiğim uzun soluklu bir mesaj. mavi rengini sevmeye başladım. köşkümün ışıklarını sana söz mavi yapacağım. Artık galiba kelimenin tam anlamıyla duygusuz olmanın zamanı. Ölmeden önce bu mesajı görmen dileğiyle abi. Doğum günün kutlu olsun. <3 04.35 Jr. Werst