A letter from Aug 07, 2023

Dear FutureMe, ผ่านมา 3 ปีแล้วนะ จากวันที่เขียนจดหมาย เป็นยังไงบ้าง เลิกร้องไห้แล้วหรือยัง ชีวิตดีขึ้นแล้วหรือยัง ได้มีเวลาไปเที่ยวกับลูกบ้างไหม ยังอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา 4 คน รวมนีโม่ ตา ยาย ด้วยใช่ไหม อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะ เรายังคงเป็นอดีต ที่เอาไว้ให้เรียนรู้อยู่เสมอ ถ้าสบายแล้วก็อย่าลืมนึกถึงวันที่ยากลำบาก แล้วก็อย่าลืมช่วยเหลือคนอื่นบ้างนะ จะมากจะน้อยก็ให้ช่วย เงินจะหลักสิบหลักร้อย ยังไงเราก็พอได้ช่วยเค้านะ ไม่ว่าใครจะมาขอความช่วยเหลือ อย่าปฏิเสธเขานะ อย่างน้อยได้รับฟังก็ยังดี แต่ถ้าช่วยได้ก็ช่วยนะเท่าไหร่ก็ช่วยไปเถอะ จะแบบไหนก็ช่วยไป ถ้าเขาไม่สุดๆจริง เขาคงไม่ติดต่อมาขอความช่วยเหลือหรอก อยากรู้จังอีก 3 ปีข้างหน้า ปี 2569 ชีวิตของพวกเราจะเป็นยังไงบ้างนะ หวังว่าจะดูแลชีวิตของเราและคนรอบข้างได้เป็นอย่างดีนะ อ่านประโยคนี้แล้วตลกจัง ในปี 2566 เราคิดเสมอว่า เราใช้ชีวิตอยู่บนความคาดหวังของบทคนอื่นตลอดเวลา แต่ดูที่เราเขียนจดหมายหาตัวเราเองในอนาคต เราก็ยังคาดหวังกับตัวเราเองเลย งงไหม ดีใจมากเลยนะที่ได้ มาเขียนจดหมายหรือเขียนอีเมลหาตัวเองในอนาคตแบบนี้ เขามีให้เลือก 6 เดือน 1 ปี 3 ปี 5 ปี เราเลือกเป็น 3 ปีนะ เพราะว่ามันไม่เร็วแล้วก็ไม่ช้าจนเกินไป เราอยาก บอกว่าเมื่ออ่านจดหมายฉบับนี้จบก็ให้ตั้งเขียนจดหมายล่วงหน้าหาตัวเอง ในอีก 3 ปีข้างหน้าอีกนะ เราไม่ได้ทำในอีเมลนะเราทำ ในเว็บไซต์อะไรสักอย่าง ก็ลองหาดูแล้วกัน อย่าลืมบอกให้นีโม่ลองทำดูบ้างล่ะ ตอนนี้นีโม่ก็คงโตเป็นหนุ่มแล้วใช่ไหม ยังคงเป็นน้องนีของแม่อยู่หรือเปล่า เดี๋ยวจะไปดูซีรีย์เกาหลีชื่อเรื่อง King The Land ต่อแล้ว ดีใจนะที่ได้คุยกันอีกครั้ง แบบเป็นทางการแบบนี้ หวังว่าตัวเราและครอบครัวจะมีความสุขขึ้นในทุกๆวันนะ ปล. อย่าลืมช่วยเหลือคนอื่นบ้าง อย่าลืมไหว้พระทำบุญบ้าง เห็นอกเห็นใจคนอื่นเยอะๆ เป็นกำลังใจหรือพูดให้กำลังใจคนอื่นบ้าง ในปี 2566 เราได้เรียนรู้แล้วนะ ว่ากำลังใจเป็นสิ่งที่ให้กันได้ง่ายมากๆ แต่คนก็ไม่นิยมให้กัน ไม่รู้ทำไม ตัวเราในปี 2569 อย่าลืมใจดีกับคนอื่นมากๆนะ และก็หวังว่าทุกคนจะใจดีกับตัวเราด้วย รักเสมอ รักนีโม่ รักตา รักยาย ด้วยเช่นกัน "ฝนในปี 2566"