A letter from Jun 06, 2023

Bu mektubu 3 yıl sonraya gönderiyorum. Bugün 6 Haziran 2023 Salı... bir gece yarısı 1.30. Evde dayımlar, yengem, annem, babam ve kardeşim var. Bazen kendimi o kadar kötü düşüncelere kaptırıyorum ki kalbim sıkışacak ve kalp krizi geçireceğim diye korkuyorum. Beni daha çok üzense neden bu kadar kalbim sıkışıyor bunu kimseye anlatamam. Şu sıralar üzerimde çok fazla gelecek kaygısı var o kadar ki insan olmanın getirdiği bazı hazlardan ve zevklerden kendimi uzaklaştırdım. Hak etmiyormuşum gibi geliyor. Bu yüzden sanırım hayatıma kimse de girmiyor. Girse de ben kaldıramam zaten bir ilişki. Çünkü kendimi sevmiyorum başkasını nasıl sevebilirim ki? Tabi tam anlamıyla öyle diyemem bazen kendimi hem fiziksel hem de ruhsal olarak çok beğeniyorum, çok güzel ve sağlıklı buluyorum. 3 yıl sonra kendimi düzenli ve amacı olan bir kadın olarak, 30'una çok yaklaşmış ama yaşı umursamayan, hedefleri için çabalayan bir kadın olarak görmek istiyorum. Kendini seven, bu sayede başkalarına da iyi gelen bir Aysun görmek istiyorum. Kendine güvenen, öz güvenli, kendini tanıyan bir Aysun. Bana bu gücü verir mi, beni bu kadar mutlu bir insan yapar mı Allah... Eğer ben çabalarsam neden olmasın... Ben güçlü olursam ve vazgeçmeden mücadeleye devam edersem elbet bir şeyler kazanırım bu hayatta, önce kendimi kazanmalı kendimi keşfetmeliyim. Ailem ve sevdiklerim umarım çok çok iyilerdir. Allah herkesin kalbine göre versin... hani hocamın da dediği gibi kalbin gibi güzel hayatın olsun Aysun :)