A letter from Jun 01, 2023

Dear FutureMe, Hi future me! It's been a long time haha tagal kong di nakapag message dito. Life has been so busy lately. It's June na pala year 2023. I have something to tell you, Future me. I really can't tell anyone about this. Sobrang nalulungkot ako sa mga pangyayari lately. Uulit ako ng 1 year sa school, akala ko di na ako magshishift kasi never in my life plinano kong magshift and umulit ng taon. Future me, parang nawawalan na ako ng hope. Main goal ko talaga is makatapos ako ng college, and then after that, I promise na gagawin ko na lahat para lang maachieve yung goal ko to make my parents proud. I really want to graduate, Future me:< One thing also, siguro by the day you read this message you're young lady na talaga. You remember Kwisi? Nalaman kong matitiwalag na sya. Nakaka-disappoint talaga. Hindi ko akalain. Napakadami kong nalaman tungkol sa mga ganap nya at di ko na maisa Isa dito. Kumikirot yung puso ko. Nalulungkot ako para sa kanya. Nalulungkot ako kasi hindi ayon yung expectations ko, he was better than that. I thought I knew him. Maybe I really did loved him too much, to the point na naging color blind ako. I saw red flags pero sa pangingin ko all green. He has his good personality, pero somehow may mga attitude din syang reds na hindi ko na pinapansin kasi sabi nga nila "If you love someone, you should accept him wholeheartedly." Kahit ano mang meron sa kanya mahalin mo sya ng buo. And I can't deny na until now, I really still care for him. Maybe I still have this lingering feelings for him. Di ko masabi sa kanya, di ko masabi sa iba. I can't tell anyone even sa mga closest friends ko. Nahihiya ako. Sobrang tagal na panahon na nung nag end kami, grabe na yung iniyak ko. Nahihiya akong sabihin na hanggang ngayon sya pa din. Baka sabihin nilang "di ako natuto". God knows kung paano ko narealize lahat ng mga bagay bagay. Pero sadyang di ko maturuan yung puso. Ginawa ko na lahat ng mga dapat gawin pero ganito siguro talaga akong magmahal, binubuhos lahat. Mula nung nalaman ko yung nangyari sa kanya, Gabi Gabi ko syang iniiyak sa Ama. Pinagpapanata ko na sana, sana maging okay na ang lahat. Hindi na ako humihiling ng sobra, pero sana hawakan pa ng Ama ang mga kamay nya. Sa panahong natitisod sya, tulungan nawa syang makabangon. Future me, at the age of 18 and 19, I experienced the most happiest depressed version of myself. I learned a lot of things and I experienced a lot of situations. So please, now that you're reading this. Take care of yourself. Unahing ingatan ang puso. Palaging magpanata at sana you're smiling now. I hope you're happy. Ibawi mo ako sa mga taong dapat masaya ako. Loveyou Future Me! -Hazel