A letter from Feb 23, 2023

Sevgili gelecekti ben. Şuan 23 Şubat 2023 ve ben bu satırları sana Antalyadan İstanbula dönmekte olan otobüsümden yazıyorum. Her zamanki gibi mental olarak iyi zamanlardan geçmiyorum. Bir yandan sınav stresi bir yandan malum son olaylardan dolayı tedirginim. Maraş depreminin üzerinden 3 hafta geçecek pazartesi günü. İnan bu üç hafta nasıl geçti bilmiyorum. Benim uykularımı kaçıran, sürekli strese sokan beklenen İstanbul depreminden şu sıralar hiç olmadığı kadar korkuyorum. Biliyorsun binamız çürük. Olası bir depremde hayatta kalabilir miyim bilmiyorum. Ben kalsam bile ailem ve sevdiklerime ne olur, onu da bilmiyorum. Umarım bu satırları okuduğun sırada henüz gerçekleşmemiş olur ve sağlam bir eve geçmiş ya da İstanbuldan taşınmışsınızdır. Ailemi bilmiyorum ama bu satırları yurt dışında bir ülkedeyken okuyor olman en büyük temennim. Vay be üç koca yıl. Kim bilir neler yaşamış olacaksın. Biraz hüzünlüyüm şuan. Antalyadaki ilk iki yıllık üniversite hayatımı noktalamış gibi duruyorum. Güzel anılar biriktirdim burda. Bir anda biteceğini ummuyordum ama hayatta ne umduğumuz gibi gidiyor ki? Hayat sürprizlerle dolu. Bazı şeyler içimde kaldı. Burada yapmak istediğim birkaç şey vardı. Onları yapamadım maalesef. Olsun. Bir şeyleri şu erteleme huyumuzdan vazgeçmemiz lazım. Neyse öyle işte benden bu kadar hadi çok iyi davran kendine.