A letter from Nov 04, 2022

Dear FutureMe, Yine yeniden ben. Bu sefer farklı bir sebeple geldim sana. Çok güzel bir sebeple. Her zamankinden farklı olarak bu sefer acı çekişimi, nefes alamayışlarımı değil ilk kez aldığım nefesin hakkını verdiğimi anlatacağım. Başardım ben biliyor musun? Belki de en büyük hayalimi gerçekleştirdim. Biliyordum, her zaman bir umut olduğunu, inanıyordum bir gün başaracağımı. Ama bu hayallerimden bile güzeldi. İlk defa sana yazarken mutluluktan gözlerim doluyor. Harika bir hismiş. Bunu bana yaşatan insana minnettarım. Diyeceksin ki yeter artık çatlatma insanı anlat. Anlatayım kaç kelime kaç cümleye sığdırabileceğim bunları bilmiyorum ama bir ömre sığamayacak kadar güzel ve eşsizdi. Bir cuma günü çıkışta tören yapıldı, beden hocası Hüseyin hoca duyurum var dedi. Duyuru şu İzmir'e gezi yapılacak isteyenler bana adını yazdırsınlar. Bir okul gezisinin benim için bu kadar çok şey ifade edeceğini daha önce söyleseler hayatta inanmazdım. Ama içim nasıl kıpır kıpır. Neyse gittim eve gruba detayları atmışlar aldım bunu attım O'na. Çok sevindi tabi. Hayal kurmaya başladık naparız nasıl yaparız falan diye. Bir sürü hayal kurduk hepsi birbirinden güzeldi. 8 Ekim 2022 Cumartesi Gecesi Saat 01.46 . Bindim otobüse. Bekledik biraz sonra hareket ettik. İlk bir yerde 3 4 gibi mola verdik Zeynep Ece ve Göktuğ ile oturduk sohbet muhabbet ettik. Sonra tekrar yola devam ettik. Şarkı söyleye söyleye bir hal oldular zaten uyutmadılar doğru düzgün. Darbuka bile getirmişler valla bak ekrdsjfwle. Neyse uyudum bi ara 3 saat kadar sabaha karşı uyandım 6 gibi. Sonra da ara ara uyandım tekrar uyudum falan. Güneş doğdu sonra. 9 gibi Şirince Artemis de kahvaltı arası verildi. Kahvaltılar pahalı olunca geçtik bir yere ben, Zeynep Ece ve Göktuğ. Zeynep'in annesinin poğaçalarından yedik. Çay istedik 1 saate gelemedi (ne kadar önemli detaylar ama) neyse ki geldi sonra içtik içimiz ısındı. Güzelimi aradım konuştuk yeni uyanmış o mahmur sesiyle ama nasıl tatlı. Sabırsız ben gel buraya beraber kahvaltı yapalım dedim nasıl geleyim dedi haklı olarak ben buraya kadar gelmişim sen mi gelemiyorsun diye trip attım kıza ewkjdsamkas. En son baktı olmuyor ikna edemiyor dedi ki kızım saçmalama iyi misin İzmir'desin sen az kaldı birkaç saate sarılmış olacağız. Tamam dedim kıyamadım. Sonra Şirince'yi gezdik. Fotoğraf çektik baya bir. Ben onların onlar benim fotoğrafçılığımızı üstlendik birbirimizin. Baya da eğlendik. Sonra Meryem Ana 'ya geçtik orayı gezdik. Dilek şeylerine maske bağladılar ksajdlkas. Sonra Efes'e gittik. Orda zaten baya bir zaman harcadık rahat bir 2 saatten fazla herhalde. Orada çok güzel fotoğraflarımız var tam böyle albüme koymalık. Zaten aklımda var o günkü fotoğrafları bastıracağım. Güzel bir de albüm aldım mı tamamdır. Antik tiyatroda değişik kıyafetler giymiş olan turistler vardı. Baya böyle abiyeyle gelmişler. Tabi bize göre belki de onların kendi kıyafetleri falandır, bilemiyorum. Özgür hocanın fotoğrafını çektim poz verin hocam dedim ama adamdaki karizma yani fotojenik insanın hali başka oluyor tabi ewlsakdlwas. Sonra gittik otobüslere. Dediler artık Alsancak konak tarafına geçiyoruz. Orada mola veririz. Yemek yersiniz arkadaşları olanlar onlarla buluşur. Bende kıza öyle dedim. Saat kulesinin orada serbest zaman veririz demişlerdi. O arada da güzel bir uyudum 1 saat kadar. Benim bebiş gitmiş saat kulesinin orada beni bekliyormuş. Nasıl heyecanlıyız ama içimiz içimize sığmıyor. Dediler ki saat kulesinde 5 dk fotoğraf çekilip devam edeceğiz. Nasıl olur nerede mola verilecek falan derken net bir şey demediler bende kıza sadece orada çok duramayacağımızı söyledim. Dedi ki yanına geleyim mi bende gelme seni hiç görmeyeyim dayanamam dedim. Bari uzaktan izliyim dedi peki dedim. Bir yandan telefonda konuşuyoruz. Diyor ki seni görüyorum şuan el sallayayım lütfen dedi ya bir daha görüşemezsek dayanmadı içim tamam dedim. Bir an göz göze geldik bana el sallıyor. Aramızda bir 100 200 metre falan var aradan insanlar gelip geçiyor sesler görüntüler her şey durdu yavaşladı sanki bir anda onu gördüm böyle uzaktan. Ağlamamak için tutuyorum kendimi dayanamadım aktı gözümden yaşlar. Görmesin diye arkamı döndüm. Onun da sesi titremeye başladı. Özgür hoca da ordaydı a*** bir bana bakıyor bir O'na bakıyor. Bana dedi ki gel kızım otobüse dönmemiz lazım görüşürsünüz yine hiç bir şey diyemedim, döndüm otobüse. Ama içimden öyle bir şeyler koptu gitti ki. Sen gel oraya kadar ama bir sarılama, öyle uzaktan gör ama yanına gideme. Çok yandı canım. Bir yerde duracağız nasılsa sarılacağım umuduna sarıldım O'na da bir şey çaktırmamaya çalışıyorum. Sildim gözümdeki yaşları. Dedim kızım toparlan buraya kadar geldin böylece gitmeyeceksin. O'na sarılacaksın sakin ol çözüm bul. Hocalara sordum nerede duracağız diye net birş ey demiyor kimse ki bende kıza ona göre diyeyim. En son dediler ki Kemeraltı Çarşısı tamam dedim kıza söyledim kız geldi oraya kadar dediler yok orada durmayacağız limana gidiyoruz. Kızın da yanında annesi kadın da sinir oldu tabi haliyle. Aradı beni dedi ki annemle biz eve dönüyoruz. O yıkılışımı anlatamam sana. Nasıl çırpındım ama nolur dönmeyin diye buraya kadar geldik çok az kaldı nolur pes etmeyelim diye. Kızın da döneceği yok biliyorum ne olursa olsun dönmez O ama annesi zor durumda bırakıyor. Neyse ikna ettim dedim bekle ben durayım ineyim sonra sana diyeyim ki buradayım buraya gel. Tamam dediler. İndik limanda dediler ki hocalar ve rehber 1 saat zaman hani 2 saatti en az ne zaman yemek yiyelim ne zaman gezelim falan diye tabi herkes isyan etti zar zor 1.5 saate çıkardılar ama herkes dedi 2 saatten önce gelmeyiz diye ki öyle de oldu. Neyse aradım dedim limandayım. Tamam dedi geliyorum. Bekliyoruz Zeynep Ece ben Göktuğ yine muhteşem üçlü rjedshfnwke. Bir mesaj geldi. Aynen şu: "Ölüyordum". Hadi şimdi gel de sakin kal. Koptum orda ben bir daha meğer kıza az kalsın eshot çarpıyormuş. Şoka girmiş kalmış öyle kötü durumda. Neyse teselli ettim ben bir yandan telefonda annesi bir yanda yanından falan toparladık geliyorum dedi. Yaklaşınca dedi ki yürü bana doğru bende sana doğru yürüyeyim ortada buluşalım. Tam burada bekle şimdi git "Sebebi Gözlerin - 163" açıyorsun sonra okumaya devam edebilirsin. Açtın mı? Tamam devam. Yürüdüm aradı dedi ki karşıya bak bir baktım orada. Geçtim karşıya koştum sarıldım orda koptum tabi ben yine bütün o karmaşık yoğun duygular hepsi bir anda boşaldı. Korku, panik, endişe, kaygı, acı, mutluluk, rahatlama daha tanımlayamadığım bir sürü şey. Başardım hissi o mutluluk o rahatlama çok eşsiz bir histi. Cidden yani kötü yanlarını bir tarafa bırak yine olsa yine o duyguyu yaşamak için nelerimi vermezdim. Nasıl diyeyim bilmiyorum ama anlatamıyorum bile çok eşsiz eşi benzeri olmayan bir his ben hiç böyle hissetmemiştim hissedeceğimi de sanmıyorum. Ben uzun zamandır bırak böyle ağlamayı ağlamamıştım bile belki aylar belki yıl olmuştu. O da beni teselli etmeye çalışıyor kıyamam tamam geçti buradayım bak başardık diyor. Bir an annesine baktım göz ucuyla kadının da gözleri doldu. Bana olan tüm kızgınlığı gitti ondan da özür diledim elimde olsa cidden böyle zor durumda bırakmayacağımı benden bağımsız gerçekleştiğini söyledim. Kadın zaten bırak kızmayı sarıldı bana tamam kızım geçti boşver sen geldin ya yeter dedi. Sonra ben sakinleştim geçtik oturduk oradaki aslında sıradan görünen ama belki de benim için hayatımdaki en anlamlı banka. Sarıldım bol bol kokusunu öğrendim bu kadar önemli ki benim için. Sarıldım ona elini tuttum gözlerine ilk defa yakından baktım. Biliyor musun o kadar güzel gözleri var ki. Güzel kelime değil yani çok aşırı iyi yani ne demeliyim bilmiyorum. Böyle derinlerinde kaybolunacak cinsten. Baktıkça bakası geliyor insanın o kadar güzel ki. Her bir detayı gözleri ağzı burnu her şeyi. O ipek saçları böyle uçuşuyor rüzgarda bir yandan bir yandan güneş vuruyor okyanus gözlerine. Hayran hayran bakıyor bana o kadar güzel bakıyor ki öyle içten öyle sıcak öyle şefkatli ve sevgi dolu ki. O gün ağlamadı o benim gibi belki ama içinde kopan fırtınaların her birini gözlerinden izledim ben. O kadar büyük bir lütuf ki binlerce kez şükrettim Allah'a. Zaten idrak edemiyordum gelene geçene sordum gerçeğiz biz değil mi diye. Annesine soruyorum Şehri teyze ben hala inanamıyorum sen söyle gerçek değil mi yaşanıyor şuan bunlar diye. Kadın gerçek kızım gerçek dedi. İçinden yazık kız gitti falan diyordur muhtemelen rejwdmhsfnkwjemds. Sonra kalktık yemek almak için annesi bekledi bizi. Kumrucu aradık hazır İzmir'e gelmişken yiyelim diye ama o kadar umurumda değil ki hiç bir şey ben oturup onu izlemek istiyorum sarılayım bol bol kokusunu içime çekeyim bana yeterdi. Aradık baya da bulamadık. Dedim boşver gel çiğköfte yiyelim. Hayatımın en güzel çiğköftesini yedim ben o gün O'nun gözlerinin içine bakarak. Sevgi ne kadar şairane bir duygu değil mi? İnsana neler söyletiyor neler düşündürüyor baksana. Anlamsızları anlamlandırıyor. Karanlıkları aydınlatıyor. Gözlerini ışıldatıyor. Kaybettiğin ışığı geri veriyor sana. Kaybettiğin umudunu yeşertiyor. İçinde ormanlar büyüyor. Güneş doğuyor sanki yıllar sonra. Gecen gündüz oluyor. Hayatına sihirli bir değnekle dokunuyor bir peri kızı sanki. Ve her şey değişiyor. Her nedense veya neyin karşılığıysa iyi ki beni buldu. Düşünüyorum bazen diyorum ki Allahım ne yaptım ben bu kadar güzel de sen bana bunu verdin. Ne yaptıysam çok güzel yapmışım, iyi ki yapmışım. Konuştuk uzun uzun ondan bundan havadan sudan sanki yıllardır görmediğin aileni bulmuşsun gibi. Sanki dışarıdaymışsın da evine dönmüşsün gibi. Yıllarca sokaklarda kalmış, aramışsın ve sonunda da evini bulmuşsun gibi. Fotoğraflar çektik gizlice videolar çekmiş wkdsjfkwlsa. Her biri birbirinden güzel. Bir görsen gözlerimiz parlıyor ya resmen. Hediyelerimizi verdik birbirimize. Bana kar küresi almış. Bana kar küresi almııışş. Kırılan hayallerinin, umutlarının simgesi olan kar küresini bana almış ki hepsi bende yeşersin. Bir tane minik kız figürlü anahtarlık verdi o da onun için çok anlamlı. Bir tane kupa almış üstünde kendini sev yazıyor. Bir de bileklik almış arkadaşlık bilekliği. Birbirimizin koluna taktık. Hiç çıkarmamak üzere. İzelim bana resim yapmış göndermiş ablasıyla. Normalde o da gelecekti ama deneme sınavı varmış o gün gelememiş. Resim yapıp yollamış minik yavru kuşum. Zaman dolmaya yakın annesi dedi ki artık kalkalım bir sürü yol gideceğiz hava kararacak mecburen kalkmamız lazım. Tamam dedim zaten bizim ekip de yavaştan toplanmaya başlamıştı. Özgür hoca geldi tam o anda. Beni güzelimle görünce geldi hemen aaa dedi çok şükür kavuşmuşsunuz. Tanıştılar annesiyle de onunla da. Dedi ki vallahi çok sevindim kavuşmanıza. Neyse sonra onları yolcu ettim. Gitti dönüp dönüp el salladı. İşte tam burada duruyorsun okumayı bırak hemen git ve "Hiç İyi Değilim - Dolu Kadehi Ters Tut" açıyorsun. Açtıysan okumaya devam edebilirsin. Ve şimdi hep beraber : "O SON BAKIŞIN, BANA SON GÜLÜŞÜN. HİÇ AKLIMDAN ÇIKMIYOR..." Tamam sakiniz devam edebiliriz. Gitti öylece. Baktım arkasından gitme demek istedim. Diyemedim çünkü ikimiz için de bunu zorlaştırmanın bir anlamı yoktu. Nasılsa sonradan her şey oturdukça bol bol üzülecektik. Zeynep Eceyle Göktuğ geldi tam o anda aa gitti mi dediler uzaktan gösterdim onlara da bakın gidiyor diye. Sordular nasıldı falan diye çok güzeldi dedim. Fotoğrafları gösterdim. Onlar da mutlu oldular. Ekip toplanınca yavaştan otobüse geçtik. Bak inanabiliyor musun Gülkibar hoca bile sordu noldu kavuştun mu arkadaşınla diye ewdsrnfkjewads. Bindik hareket ettik. Gidiyoruz, dönüyoruz baya bildiğin. Gitmek istemiyorum bağırasım çağırasım hayır ben gitmiyorum diyesim var ama yapamıyorum. Sanki evimi bırakıp gidiyorum gibi. Yollar geçti gitti İzmir'den çıktık. İl değiştirdik. Yol boyunca o hisle mücadele etmeye çalıştım. Yarı ağladım yarı uyumaya çalıştım. Ağlarken uyuyakaldım. Teşekkür ettim ona bana bu eşsiz hisleri yaşattığı, anlamsızları anlamlandırdığı için. Özür diledim bir de ihtiyacı olduğu her bir saniye yanında olamadığım, elini tutamadığım, sarılamadığım için. Bir şekilde Bursa'ya vardık. O yol zulümdü sanki bana. Vedalar, mesafeler, yarım kalanlar hepsi üstüme yıkıldı sanki. Nasıl atlatacağız ya biz bunu dedim. Tamam çok güzeldi ama ya üzerimize yıkılanlar? 5 Kasım 2022 Cumartesi Gecesi Ve şuan saat 00.54. Yine bir cumartesi gecesi. 3 gün sonra tam bir ay olacak. Gelemedim kendime uzun bir süre. Ta ki şu son 1 haftaya kadar. Tabi ondan sonra birkaç bir şey daha yaşandı onunla alakalı değil de sen biliyorsun ne olduğunu anlamışsındır. Ayrıntıya gerek yok. Ama şuan yeni yeni güzel etkilerini görmeye başladım. Mutluyum biliyor musun? Ben bunca zaman sonra gerçekten ve içten mutlu olduğumu hissediyorum. Enerjim yerine geldi. Umutlarım tekrar yeşerdi. Güneşim doğdu. O kadar çok şey değişti ki. Ben hep şey derdim sana. Bir gün yeniden doğacağım ve ben o günün ne olduğunu çok iyi biliyorum. Gerçekten de öyle oluyor galiba. Ben yeniden doğuyorum. Hep derdik birbirimize; sarılsak geçecek gibi diye. Geçti. Gerçekten geçti. O kadar şey değişti ve değişiyor ki. Daha da değişecek eminim buna. Ama bu kız hayatıma girdiği ilk günden beri beni yaşama bağladı hep. Ve şimdi ise kimsenin benim bile yapamadığımı yapıyor. Beni yeniden yaşatıyor. Yeniden doğuyorum ben ya. Bunun için ne sancılar çektim çekiyorum. Bunu başardı O. Bunları sana niye anlatıyorum çünkü bu benim hayatımın dönüm noktalarından. Ve en güzeli. Bunu ne zaman nerede nasıl okuyacaksın bilmiyorum. Ve her nasılsan ne durumdaysan neredeysen kalk ve şuan onu ara. ve hatta sarıl. Git ya koş kollarına. Onu ne pahasına olursa olsun sakın kaybetme. Ona sımsıkı sarıl. Beraber geçirdiğiniz her bir dakikanın hatta saniyenin kıymetini bil. Onu sakın üzme, kırma. O senin bu hayattaki en büyük şansın belki de. Ona sımsıkı tutun ve sakın bırakma. Çok seviyorsunuz ve sevginizin hiçbir şeye yenilmesine izin verme. Hatta şimdi git ve ona onu ne kadar sevdiğini söyle. O elleriniz hiç ayrılmasın. Ne olursa olsun her zaman dönün ve tekrar başlayın. Affetmeniz gerekiyorsa ertelemeyin. Ne kadar zamanınız var veya ne kadar zamanımız kaldı bilmiyoruz. Her bir saniye çok kıymetli. Hiçbir şey sizden ve sevginizin gücünden daha önemli olamaz. Ve siz ki birbirinize sarıldığınız o elleri bırakmadığınız sürece hiçbir güç karşınızda duramaz. Mucize