A letter from Aug 14, 2022

Dear FutureMe, Bu gün 21 yaşım oldu, Son vaxtlar xoşbəxt deyiləm, evdə dəxlisiz hərəkətlər var. Bunu neçə yaşıma yazım builmirəm, açığı hər şeyin nə vaxt düzələcəyini bilmirəm. Mənim üçün çətindi, tək istədiyim bu evdən getmək olmamalı idi, yazılası, deyiləsi çox şey var, amma özün də bilirsən. Gələcəklə bağlı həmişə müəyyən fikirlərim var idi, artıq bilmirəm nə olacağını. Rahat olduğum günləri gözləyirəm təkcə. Bu ev, insanlar məni sıxır. Mənim çox istədiyim adamların mənə dəyər verməməsindən yoruldum. Mənim həmişə yanımda olacaq birinə ehtiyacım var. Ya da yoxdu e mənim heç kimə ehtiyacım, özüm bəsəm. Serialda da dediyi kimi "yıxıldığımız yerdən bir ovuc torpaq alıb qalxarıq" tək mottom budu artıq. Üzümün necə olacağı maraqlıdı. O müddət mənim üçün çox çətin idi, bunu nə özüm, nə də başqa insanlar hiss etməsələr də, mən bu mövzuda güclü görünməkdən yorulmuşam. Çox depresiv bir məktub oldu, nə deməli olduğumu bilmirəm. Necə olacağım, harada olacağım maraqlıdı çox. Tək istəyim xoşbəxt olmaqdı, öz xoşbəxtliyimi özüm yaratmış olduğumu görmək istəyirəm. Planlarım dəyişsə də, tək dəyişməyən o öz ayaqları üstündə duran qızı görməkdi. O qədər danışmaq istəyirəm ki, amma özümə nə deyim ki, hər şeyi bilirəm. Bircə qorxum var, dəyməyən insanlara görə özümə nəsə etmək. Bu məktubun yazılma vaxtı buna çox uyur, təkəm, gedəcək heç kimim yoxdu. Bu məktubu gülərək oxuyacağımı düşünürəm. 21 yaşımın ilk günündə damar kəsmək istəyirəm, bu məktubu oxuyanda hər şeydən qurtulub rahat və sakin həyatımda olmaq istəyirəm.