A letter from Mar 23rd, 2022

Selam, Public mektupları okurken ben de bir tane yazayım dedim. Bu mektup arkadaşlık üstüne olsun. Hiç arkadaşım yok. Aslında bunu istemedim ilk başlarda ama şu an istesem de bu saatten sonra zor lisede. Ortaokuldayken eğleniyordum, üzülüyordum falan arkadaş mevzuları yüzünden. Lisede her şey düz. Geçen sene Evren, Elena, Diren, Zeynep, Nazlı, Ekin vardı. Hepsiyle aşırı aşırı samimi olmasam da güzel bir arkadaşlıktı aramızdaki ama sanal. Şu an onlar da yok. Zamanım da yok zaten. Umarım üniversitede eğlenceli, aynı zamanda çalışkan arkadaşların olur. Ve arada bir felsefeye, edebiyata ilgi duysalar süper olur. Bu mektubu beş yıl sonraya göndermek istiyorum ama çok mu ütopik olur. Neyse bence üç yıl iyi. Sen iki yıl sonra gene okursun en kötü. Şimdi insanlar genelde 25 falan olunca evleniyorlar yani üniversiteden sonra. Ben öyle bir şey düşünmüyorum. Çünkü kimseyi artık sevemiyorum. Ama gene de yanılmadığımı tahmin etmek için yazıyorum buraya. Şu an gece bir falan ve ramazan ayındayız yarın okul için mat kitabını çözüyorum. Yani bir saattir yatıyorum aslında çözmem gerek ama ben oturmuş mektup yazıyorum. Neyse. Beybegim. (Sokak nöbetçileri hatırlıyor musun) mutlu yankiya beybegim diyordu. Sonra ben kendime beybegim demeye başladim ve sonradan aklıma mutludan kaptigim gelmişti. Boş yaptım. Seni seviyorum. Kendine çok iyi bak. UZME KENDINI. güçlü kızım. SJWPEPENDNDLEKDDNDN <3