A letter from Mar 20th, 2022

Yenə ağlaya ağlaya gələcəkdəki özümə yazıram , deyəsən depresiya başlanğıcı kimi bir şey yaşayıram, özümdən iyrənirəm, özümə nifrət edirəm , özümü sevmirəm , bəzən ölmək istəyirəm , bəzən getmək istəyirəm , stabil bir ruh halım yoxdu 5 dəqiqə xoşbəxtəm 5 dəqiqəyə o xoşbəxtlik gedir , özümə xoşbəxtlik tapa bilmirəm , elə bil məndən alıblar , məni inandırırlar ki hər şeyim var, insanlar mənim yerimdə olmaq istəyir, amma mən niyə görmürəm o məndə olanları , mən niyə xoşbəxt olmuram məndə olanlarla, yorulmuşam, xoşbəxt olmaq istəyirəm amma nəisə əngəl olur buna , həmişə bir ağırlıq var üstümdə getmir o ağırlıq , istədiyim həyatın bu olub olmadığından əmin deyiləm , bütün həyatımı belə yaşayacam? Özümə də, ətrafa da cəhənnəmə çevirirəm. Niyə özümü xoşbəxt hiss eləmədiyim üçün günahkar hiss edirəm ? Niyə xoşbəxt deyiləm deyə Allah məni cəzalandırar deyirlər? Tək hər şey Maddi təminat deyil ki , mənəvi olaraq çox boş hiss edirəm ,mənəvi olaraq çox zəifəm, bu halın keçməyin istəyirəm