A letter from Nov 14th, 2021

Dear FutureMe, 11.11.21 araw ng Operasyon . Sinulat ko ito ikatlong araw mula ng operasyon . The Day na inoperahan ka was very very memorable . Lahat na yata ng pede mong maramdaman ay naranasan mo . At the age of 20 for the first time naranasan mo yun . Ang bilis ng mga pangyayari that time . Bring Back: Akala ko magagawa kong di ipatanggal ang Appendix ko sa takot sa operasyon at sa pedeng mangyari dahil sa pagtanggi ko sa Blood Transfusion . 11.10 .21 umatake ang appendicitis ko . That Day I needed to decide kung magpapaopera ako . That night umiyak ako ng sobra sa pag ppray . I Prayed to Jehova na sana tulungan niya ako na magdesisyon at kung ano man ang decision ko ay sana Gabayan niya ako . I surrendered my Loads to God . kahit ano mangyari sabi ko anjan nakaabang ang pangako ni Jehova na Buhay na walang hanggan sa Paraiso . I didn't prayed for miracle . I Prayed for strength na kahit anong mangyayari ay mananatili akong tapat kay Jehova . And Then Finally Decided To Get the Surgery . 11.11.21 . Along with my Father and A Japanese Sister , we went to hospital kung saan Pede sila mag opera ng walang BT . You were expecting na sa susunod na araw pa ang operasyon but then biglang sinabi ng Doctor na "Let's Do it Today ". at natulala nalang ako . di ko alam kinakabahan natatakot pero parang excited ako . napakabilis ng Proseso . Masasabi talagang ginabayan nga ito ni Jehova. my Fam was there to cheer me up . Otw to OR sobrang nanghina na buong katawan ko . halos di ko na marinig nasa paligid ko sa sobrang kaba . Habang papasok at nakita ko na ung mga Doctor lalo akong kinabahan . And Then humiga nako . Nakita ko for the first time ung nakikita ko sa Drama na Lights sa loob ng OR ung bilog hahaha. iba pala talaga pag ikaw na yung andun . busy na sila sa katawan ko . Kinausap ako ng surgeon at wlaa na tlaga akong naintindihan . parang may nilagay sila bibig ko pinahinga ako ng maayus . At hinawakan ko nalang talaga ng Mahigpit yung mga Nurse magkabilaan . Thanks to their warm hands. Sa isip ko "Jehova , Jehova" un lang at inisip ko nalang ang Paraiso . and then wala nako maalala pagkatapos nun . after 1 hr and 30mns , they wokemeup . I was like what happened? and then I felt something in my throat at hindi ako makahinga at makapagsalita . they pulled out something from my mouth na nag iwan ng parang bara sa lalamunan ko . ilang segundo di ko malakasan boses ko . Sabi ko "Ikizurai " at sabi nila "************" At dun na ko nagising at nakaalala na okay inoperahan pala ako. at Naramdaman ko na ung sakit ng tiyan ko at sobrang Lamig at panginginig ng buo kong katawan . Can't Stop the Shaking . Pinilit ko sabihin sa kanila pero d nila ako maintindihan . at nilabas na nga ako . I saw Mama and Sister K. sinabi ko kaagad sa kanila na nanginginig ako at sobrang sakit . PiNakanatakot ako sa panginginig ko kase d ko ma stop at hanggang sa bibig ko dama ko . Andami sinabi nila na d ko na maalala . naalala ko lang si Mama na sobrang nag aalala at si Ate K . ang sabi "Magpray ka kay Jehova". They told me to breath and sinunod ko . sobrang lamig talaga d ko maintindihan . at umiyak nalang ako . Hindi ako pumikit kase Takot na baka makatulog ako at d na magising . dinilat ko tlga mga mata ko . I wanted them to be with me pero sadly Pandemic at Nurse lang ang sasama sakin . Nung dumating na ako sa kwarto , tinakpan ako ng Nurse at pinainit katawan ko . I was still shaking pero mejo kumalma na . at Nung sabi nya aalis sya natakot nanaman ako at nag Shake uli ng malakas . pag alis nya . Kinalma ko sarili ko huminga ako at naisip ko " Nagising ako" . Un lang ang hiniling ko na sana magising ako pagkatapos ng Operation. And then tumigil ang panginginig ko at napakanta ng kanta na pasasalamat kay Jehova . (hindi sintunado ) siguro dahil sa Saya na naramdaman ko . Fast Forward. . During the healing process, inisip ko ang mga nangyari . Ang masasabi ko lang tlga , Andun talaga si Jehova kasama ko . Doon palang sa proseso kung pano tinanggap kami ng mabilis sa ospital na un at sa Kaba at Takot na hinarap ko , I realized na mas Higit ang ibinigay nya sakin kesa dun sa Hiniling ko . I realized How Powerful he is . 11. 14. 21 Masakit man ang Pisikal , malakas naman ang Spiritual . Very Thankful ako sa Parents ko talaga dahil sa pagmamahal na binigay nila . At sa mga kapatid na sumuporta at Higit sa lahat kay Jehova na hindi ako iniwan sa kabila ng aking kahinaan . And Now it's been 5 yrs since that Day . How are you? I hope you still bring that memory in your heart now . I hope that you're happy and Better Person now . Whatever happens , always Look Back that Day na pinakita mo ang pagiging Tapat mo kay Jehova at Nakita mo ang kaniyang Pagibig at Kapangyarihan . Well Done . I'm still proud of you . Stay Loyal to Jehova Forever . ♡ - Yen