A letter from Oct 14th, 2021

Dear Lei, How's your day? And kamusta na ang buhay Ineng? Ito na 'yung pang-apat sulat mo sa FutureMe and I decided to public it. Sorry kung papaalala ko sa iyo ang araw na ito. Nainggit ka naman, hahahahah. 17 ka na ngayon pero ang childish mo pa din. Pero sana ngayong 21 ka na eh hindi kana ganito ah. Ito 'yung araw kung saan nagselos ka with your bestfriend and make your heart break. Lalaki ang dahilan, ma ghad. But kahit ngayon alam kong childish 'to aaminin ko pa din na nagseselos nga ako. Even na hindi niya sinasabi, sabi nga nila "action speaks louder than words" kitang-kita ko naman e. Kaya nasasabi ko sa sarili ko, "Sino nga ba ako?" para magselos. Wala ako sa position na 'yun e. E hindi ko nga nakakusap si guy o kahit naka interact man lang. Hindi ko nga alam kung alam niyang nandito pa ako.. naghihintay na muling mapansin niya. I thought, dahil sa pandemic na 'to 'yung pagpepretend kong walang feelings sa kaniya e magiging totoo, akala ko mawawala na lang bigla. But hindi.. tuwing nakikita ko siya sa mga social platforms, bumabalik si feelings e at napapaisip kung "Kamusta na siya ngayon?" "Anong iniisip niya?" "Safe ba sila ng family niya". Naiisip ko siya. Like, hanggang sa puntong naiisip ko ding "Naiisip din niya kaya ako?" and when that question comes to my mind. I realized that, I love him. Like, I think it is love. A one sided-love. Pero sabi ko nga "Sino ba ako?" Hindi katulad ng bestfriend ko na nakakainteract niya lagi sa mga social platforms, hindi katulad ng bestfriend ko na lagi niya nakikita in internet.. just ibang-iba ako sa bestfriend ko. Haa.. sana ngayon sana ngayon talaga ineng, wala na 'yang feelings mo ah. Baka nga pagkahibang lang 'yan. Pero more than 5 years mo na siyang crush gurl, love nga ba 'to? Ay ewan! Ngayon ikaw Lei, siya pa din ba hanggang ngayon? Love, Past Lei