A letter from Oct 8th, 2021

Dear FutureMe, سلام و درود بر آینده حسین داونی جونیور کبیر الان که دارم اینو مینویسم 21 سالمه و موفق شدم کسب و کار خفنی راه اندازی کنم که تا ماهی ۱۵۰ میلیون فقط فروش دارم و سود خالصم ماهی ۳۰ تا ۵۵ میلیون بوده تا الان !!! خداروشکر وضعیت خوبه و الان دارم برای خودم تو چند سال آینده نامه مینویسم خودم رو تو پنج سال آینده کجا میبینم؟با این سرعت پیشرفت امیدوارم حداقل ماشین یا خونه خریده باشم و دندون های مامان و بابا رو درست کرده باشم ولی بیشتر از همه امیدوارم عشق رو پیدا کرده باشم؛ این روز ها خیلی درد دارم و دلم خیلی گرفته ، احساس تنهایی هی بهم حمله میکنه و بغضم میگیره خیلی خیلی خستم و امیدوارم تا پنج سال آینده اگر زنده بودم به اینا رسیده باشم و اما منه اینده این تیکه حرفم با توعه ؛ خودت رو نباز ما هیچ وقت پدر و مادرمون آزمون حمایت نکردن یا حتی باورمون نداشتن پس ما خودمون خودمون رو باور کردیم نمیدونم تو پنج سال آینده کجا خواهم بود و آیا هنوز ابن درد باهامه یا نه ولی از یه چیز مطمئنم اونم اینه که من تا لحظه آخر برای گرفتن حقم و داشتن یه زندگی خوب میجنگم و چون یه ترک دوازده سیلندرم ، از رو نمیرم هر کاری که میکنی با قدرت ادامه بده و یادت باشه زندگی خیلی خیلی به ما بدهکاره و ما تا طلبمون رو ازش نگیریم آروم نمیگیگیریم