A letter from Oct 7th, 2021

Sevgili kendim, öncelikle ölmedin değil mi? Umarım bu zevki o insanlara tattırmamışsındır. Neler yapıyorsun? Hayatın nereye gitti? Neleri başardın veya neleri başaramadın? Hâlâ o umutsuz, öfkeli, mutsuz kız çocuğu musun? Yoksa kendini dış dünyaya kapatmayı bırakıp kendinle barıştın mi? Umarım öyle olmuştur güzelim. Çünkü değmiyor, asla da değmeyecek. Sen istediğin kadar çabala, istediğin kadar kendini yırt. Hayatta bazen değiştiremeyeceğin gerçekler vardır, ve peşini bırakman gerekir. Bazı şeyleri bilmemek, kendi sağlığın için en iyisidir. Peki yaptın mı o çok istediğin şeyi? Gerçekleştirdin mi o hayalini, uzaklaşabildin mi tüm herkesten? Bunu yaptım demeni çok isterim, çünkü bu sana iyi gelebilecek tek şey. Bu süreç içinde gidemediysen bile, şimdi git. Topla her şeyini ve al başını git uzaklara. Nolur git, lütfen git. Son olarak ta seni seviyorum kendim, asla başkaları için kendini üzme. Ha illa üzüleceğim diyorsan da dünyadaki adaletsizliğe üzül. Sanmıyorum fakat umarım azıcık da olsa adaletimiz değişmiştir. Kendine iyi bak güzellik, bu sonsuz evrende tek gerçek sensin:)