A letter from Jul 27th, 2021

Dear FutureMe, สวัสดีสุดหล่อ ถึงตอนนั้นมึงก็คงจบปี6 จบจากการเป็น extern ที่สุดแสนเหนื่อยล้าได้ละ หวังว่าจะรู้แล้วนะว่าจะเรียนต่อเฉพาะทางอะไรอ่ะ55555 แต่เราอยากบอกว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่รู้สึกท้ออ่ะ ให้มอฃย้อนกลับมาตอนที่เรานั่งอ่านหนังสือ Ent.นะ จำความทรงจำตอนนั้นได้มะ มันเหนื่อยมากเลยนะ แต่ก็ยังอยากเข้าศิริราชอยู่ดี อีก6ปีข้างหน้า ก็ไม่รู้นะว่ามึงจะยังชอบในศิริราชอยู่ไหม ดราม่าเยอะแยะมากมาย55555 แต่อยากบอกว่ามึงเก่งที่สุดละ มึงทำได้เท่านี้กุโคตรภูมิใจในตัวมึงเลย ถึงสังคมจะคาดหวังอะไรก็ช่าง แต่กุขอให้มึงมีความสุขมากๆนะ มีครอบครัวที่ดี ชีวิตที่ดี อย่าลืมหล่ะ รถคันแรกของเราต้องเป็น BMW เท่านั้น ยี่ห้ออื่นไม่ได้555555 ชีวิตในอีก6ปีข้างหน้าจะเป็นยังไงกุก็จินตนาการไม่ออกหรอก แต่กุหวังว่ามึงจะเป็นหมอที่ดี เป็นหมอที่เก่งนะ ตอนที่เขียนจดหมายอันนี่กุยังไม่ทันเข้าปี1 แต่กุก็รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้คิดว่าตัวเองได้รักษาคน ได้มอบความหวังให้กับคนไข้ มันรู้สึกดีมากๆเลยนะเว้ย เวลามีคนเรียกกุว่าคุณหมอไทอ่ะ แม่งฟินหว่ะ แต่อีก6ปี มึงก็อาจจะอยากลาออกไปทำในสิ่งที่ชอบก็ได้ใครจะไปรู้55555 ขอให้มึงมีความสุขมากๆนะ เวลาชีวิตมันสั้นมาก 3ปีในรั้วmwitsแม่งอย่างไว เวลา6ปีในศิริราชกุว่าก็คงไม่ต่างกันหรอก แต่มึงต้องไม่เครียดนะ อย่าให้นิสัยของคนอื่นมาเปลี่ยนคงามร่าเริงในใจมึงได้ แต่ตอนนี้กุเพิ่ง19 อาจจะยังมองโลกไม่กว้างเท่ามึงตอน 25 แต่กุเชื่อเว้ยว่ามึงอ่ะเข้าใจโลกดี เข้าฝจในแบบของมึง ถ้ามึงไม่รู้จะคุยกับใคร มึงยังมีพ่อกับแม่ให้คุยอยู่นะเว้ย กลับบ้านบ้าง ไปคุยกับพ่อแม่บ้าง หรือวิดีโอคอลไปก็ยังดี หรือถ้าบางเรื่องไม่รู้จะคุยกับใคร มึงก็คุยกับแฟน คุยกับเพื่อนที่สนิท กุเชื่อว่ามึงต้องมีอย่างใดอย่างนึงแหละ55555 อย่าให้ทัศนคติที่ว่าอยู่คนเดียวก็ได้ไม่เห็นเป็นอะไรมาปิดกั้นมึงนะ โลกนี้มันไม่มีใครอยู่คนเดียวได้หรอก สู้ๆนะเว้ย มึงเก่งที่สุดละ มึงแม่งสุดจะหล่อเท่ กุรักมึงไอ้หมอไท