A letter from Jul 15th, 2021

Dear FutureMe,سلام الان که دارم این نامه رو واسه پنج ساله دیگم مینویسم 34 روز مونده به تولدم نمیدونم چرا یهو به این نتیجه رسیدم که باید اینکارو بکنم اما به نظر خودم یه نموره کار وحشتناکیه اونم به این علت که شاید پنج ساله دیگه نشه اون چیزی که میخوام و خب شرمنده خودم شم . خلاصه بخوام از وضعیت الان بگم تو ایتدای کسب و کاریم که تازه راش انداختم :) فعلا تازه دفترو راه انداختیمو یک کارمند اونم با هزار جون کندن پیدا کردیم و دربه در دنبال تدوین گر و گرافیست هستیم. یک سالی شد که فک کنم دانشگاه ول کردمو دیگه نخوندم و چسبیدم به کار و بیخیالی پیانو رو هم نصفه نیمه ول کردم طبق معمول تازه چند روزه شهریه ژیمناستیک و ریختم اما هنوز نرفتم کلاسای رویش و چند جلسه ایی که میرم و خب خیلی راضیم میدونم نمیدونم قرار پنج سال دیگه تو چه حال و روزگاری باشی آیا اونموقع هم یه مریضی هستش مثل کرونا که هر روز توش غلط بخوری ؟ اصن کاری داری اگر داری استارتاپیه ؟ کارمندی یا کارفرما ؟ دوسش داری ؟ امیر دوخت و به کجا رسوندی ؟ با کسی آشنا شدی ؟ عاشق شدی ؟ خوش میگذرونی ؟ دانشگاه رو چه کردی ؟ گرفتی لیسانس لامصب و ؟ ارشد شرکت کردی یا تو کار اپلایی ؟ اصن شایدم رفتی کلا از اینجا ؟ بقیه چه طورن خوبن ؟ چه قدر جالبه فکر کردن راجب الان تو یی که داری این نامه رو میخونی مور مورم میشه نمیدوننم اما فقط اینو میخوام که کاش روزی که این نامه رو میخونی واقعا خوشحال از ته دل باشی راضی باشی از خودت از زندگیت میدونم امروز تولدته ولی حتی نمیخوام حساب کنم ک تولد چند سالگیت میتونه باشه چون میترسم امیدوارم انقدر بزرگ شده باشی ، انقدر پخته شده باشی که تا این خط و با خنده جلو اومده باشی بابا و مامانت و هلیا چه طورن ؟ پیرو بزرگ شدن نه ؟ دلت واسه من الان تنگ میشه چون دیگ نیستم میمیرم و جای من تو میای توی پنج سال اینده خوش باشی