A letter from Jul 7th, 2021

Dear FutureMe, kung nababasa mo to. I am so happy for you, nalagpasan mo yung maingay sa isip mo. sobrang nakakapagod na, akala ko happy na lahat, akala ko eto na yun, pero parang bakit mas lumala pa ako kaysa sa dati, pagod na pagod na ko. gusto ko ng magpahinga. gusto ko ng sumuko, pwede bang mawala nalang ng walang madadamay? kahit yung mamatay ka problema padin. pagod na ko sobra. gustong gusto ko ng magpahinga, konting pitik nalang... kahit mga anak ko hindi na sapat para mapigilan yung pakiram*** na to, akala ko tapos na ko sa ganito pero grabe un urge, yung gigil na ituloy ko na para okay na ko. matapos na lahat to. wala ng pain. wala na lahat. naaawa lang ako sa mga bata, kaya napipigilan ko pa. naiisip ko sobrang lubog na kami, kung mamamatay pa ko pano nalang mga anak ko.. ayokong gumaya sila sakin.. alagaan kaya sila, may magmamahal kaya sa kanila gaya ng pagmamahal ko sa kanila? ang ingay ng isip ko. gusto ko ng kapayapaan. bakit ba ko dito napunta? bakit ako andito? ayoko na talaga. ayoko na. pagod na pagod na ko. pagod na ko.