A letter from Jul 5th, 2021

Bugün 5 temmuz 2021.. sabah namazi sonrasi saat 4:50. Uykunun yine bana ugramadigi bir geceden gecmisten merhaba mektubum. Senin bana ulaştığın vakit aglayacagimi tahmin edebiliyorum ve dilerim ki Allahtan; bu gözyaşları kendi mektubuma olumlu anlamda vakiflanir. Hayatta kalabilme sansimiz var mi bilemeyiz fakat beş yıl sonrasında mektubuma kavusma fikri ile belki de yenilikçi bir ruha bürünüp, okurken başardım, dualarimin kabulü avuclarimda olsun diye daha çok emek gösterip, idrakımı ise canli tutma adina kendimi hayatin kollarina pozitif bir beden-ruh koalisyonuyla atabilirim. Ne zorlu iki yıl geçirdik ececigim unutmadin umarim.covid 19 hastalığı birazcik hafif kaldı belki de.. Keremi kaybettigimiz bir yildi ahh büsram inşallah senin evlatlarin olmuştur gözyaşın az da olsa dinmistir. İnsanoglu hep en çok istedigi ve sevdiği seyle sinanir bu hayatta.. ah eşim var misin? Kimsin? Gözlerin ne renk? Ne iş yapiyorsun? Bu gönlü sevmeye aşık ece'yi üzmüyorsun değil mi? O seni Allahtan ne çok diledi bi bilsen ona hiç kiyamazsin ki. Bir ece'nin eşi olmak kolay değildir, eğer olmuşsan sen iyisindir iyi, hatta rabbimiz onay vermiştir ki olmuştur. Evladima bi takke aldim yeşil neden bilmiyorum ama ilk çocuğumun erkek olacagi hissinden kurtulamadim. Ve erkek çocuk esyalari biriktirdim. 2. De inşallah kızdır. Ve bunu da hissediyorum renkli gözlü bir kız. Zamanin beni en çok korkuttugu bir dönemden yaziyorum. Hatta öyle ki çaresizce.. sanki bir kuyudayim fakat çıkamıyorum, cirpindikca düşüyorum. Duygularim karmakarışık. Bir mesleğe sahip olamamanin verdiği huzursuzluk kapliyor içimi, sonra başka yükleri omuzlarken kendime ait hiçbirşeyim kalmamış gibi hissetmeme sebep olan o his.. bazen diyorum ki bu dünya bana göre biryer değil fakat nefes aliyorken kacabilmek ne mümkün. öylece özgür olabilmek, kimse demeden yaşamak, insanlarin bakışlarından uzak, kültürlü insanlarin olduğu bir ülkede ya da sehirde doyasiya yaşamak isterdim huzurla. Düşünsene ececigim; özgürluk ülkesi denince tıpkı Ütopya gibi geliyor hayalde anımsaninca, Dünya'da Ütopya yok sanma sakin. Ütopya insanın içindeki umitvarliktir, hayal ve duadir. Şeyi de merak ediyorum halam hatice hanımlar nasıldırlar acaba? umarim umduğum gibidir. Ailemizin 1 numarali dolandiricisi Muhammed Ekici bey neler yapti onu daa merak ediyorumdur. Ahh be koca beş yıl.. çabucak gelecek biliyorum. Şimdi ececigim sen 30'un da yaşlıca hissediyorsun kendini 35 de napcan acaba. Umarim memnuniyette olursun. Dua rüzgarına kapılıp uçmak ve sonra kavuşmak istiyorum avuclarimdaki aminlere. En çok dilediğim umre nasip oldu mu bana ahh olmuştur belki. Eksiğim Allahim tamamla beni deyislerimi unutmamisimdir insallah. Ahh zaman tüneli söyle bana güzel şeyler! :)