A letter from Jun 19th, 2021

سلام لادن من خودتم!🤗 نه نترس! این نامه رو ۵ سال پیش برات نوشتم. الان باید آخرای بهار ۱۴۰۵ باشه. امروز ۲۹/خرداد/ ۱۴۰۰ه. ساعت ۹:۴۰ صبح روزیه که تو روز قبلش به خودت آسیب زدی به‌خاطر اینکه کسی که زندگیتو براش گذاشتی قدر تو و خودشو نمیدونه و با آدمای بی‌ارزش و کم‌ارزش ارتباط می‌گیره. حالت خیلی بده امروز. بهتر از دیروزه ولی بازم بده. کسی که نفست به نفسش بنده کلاس‌ریاضیشو رفته و دوباره خوابیده. مامانت تو هال پای کارای دانشگاشه و بابات تو اتاقش و احتمالا پای تلویزیون. تو هم از حموم اومدی و لخت مادرزاد دراز کشیدی رو تخت و به خودت ایمیل میدی. دلت شکسته... دلت گرفته... دلت تنگه...دلت غمگینه...دلت تنهاس...قدرتو نمیدونه ناراحت‌کردنت براش راحته... و تو داری غصه میخوری ازینکه اون انقد ضعیفه که نمیتونه بعد از اینهمه‌مدت آدم سمی و زندگی‌خراب‌کنو بذاره کنار. تو داری همه‌ی خودتو براش میذاری ولی اون بهت احساس بی‌ارزشی می‌ده. الان که ۵ سال گذشته و داری اینو می‌خونی همزمان بهت یه تشکر و یه عذرخواهی بدهکارم. ازت ممنونم که انقد ماهی که از تمام خودت گذشتی و میگذری براش و ازت معذرت میخوام که خودت زندگی نکردی و اجازه دادی لجنایی که اون تو زندگیتون اورده دامن تو رو هم بگیره. منو ببخش که گل پاکی که تو بودی رو مراقبت نکردم.خوشحال نکردم و بهش محبت نکردم. ببخش که خودِ خوبی نبودم. 😘دوست دارم لادنم و بهت افتخار می‌کنم تو هر شرایطی که الان هستی بدون که تو روزا، ماها و سالای خیلی خیلی سختی رو گذروندی از پس اینم برمیای. تو خیلی مهربون و توانمندی لادن. تو توی کم‌سن‌وسال‌ترین سالای عمرت بزرگترین کارارو کردی. دست‌تنها...دست‌تنها...دست‌تنها... قدر خودتو خیلی بیشتر بدون❤ مدیریت کن، مدارا کن، افتخار کن و بدرخش. قدر داشته‌هاتو بدون خوشگلم🤗 مراقب خودت باش دوست دارم 😘