A letter from May 17th, 2021

Dear FutureMe, دیِر فیوچر می، خوشحالم که میتونم فارسی برات بنویسم... الان این سایتو پیدا کردم و واقعا هیچ ایده ای برای نوشتن ندارم...حس الانم فقط ناراحتی از اینه که یه توییت مسخره کردن چادری ها دیدم که تو ریپلای هاش هیچکس مخالفتی باهاش نکرده بود و یه خرده شکستم...دیگه اینکه فردا احتمالا میرم پیش مریم و این خوبه واقعا... و اینکه درسم طی دو ماه اینده تموم میشه و احتمالا برم سر کار...زهرا سرِ کار خوبه؟ خوش میگذره؟ راضی هستی ازش؟ تو الان باید ۲۷ سالت باشه...اصلا هنوز بیمارستان میری؟یا بیخیالش شدی...نقاشی چه خبر؟هنوز تفریحی؟ ازدواج کردی؟ شایدم مُردی... کرونا چیشد راستی؟خدا کنه اتفاق هولناکی تا اون موقع نیفتاده باشه برات...زهرای بیست و هفت ساله روزت بخیر، مواظب خودت باش و به مامان بابا رضا مریم فاطمه فائزه سلام برسون...خدا کنه یادت نباشه ۵سال پیش همچین ایمیلی به خودت زدی و از دیدنش تعجب و ذوق کنی زهرا؛۲۸ اردیبهشت هزاروچهارصد