A letter from May 17th, 2021

سلام زهرا . حالت خوبه؟ من زهراییم که تو پنج سال پیش و امروز جا گذاشتی . امروز سرت درد میکرد از بی خوابی دیشب چون توی بیمارستان همراه مامانت بالای سر فرناز بودی برای اولین بار شبو تو بیمارستان سر کردی؟ راستی حالشون خوبه ؟ اگه حال فرناز خوبه و این بیماری عذاب اورو پشت سر گذاشته حتما ببوسش و یه پولی هم بعنوان صدقه بده. امروز وقتی فهمیدم همچین سایتی هم وجود داره بهش گفتم بیا یه ایمیل برای هم بفرستیم تا ببینیم پنج سال بعد چی میشه فقط گفت پیرتر میشیم. میدونی کارای اینجوریو دوست نداره همیشه یه روحیه محافظه کارانه مانعش میشه میگه دوست ندارم اگر بعدا حتی با هم نبودیم یاد من بیفتی و اسیب ببینی . با اینکه روی ازدواج باهاش هیچ حسابی باز نکردم اما دلم بدجوری میخوادش . بعد این همه کشمکش بعد این همه نشدنا بعد این همه حرف و حدیث کسی رو دوست دارم که احتمال بهم رسیدنمون تقریبا صفره . هردومون هم اینو میدونیم اما باز به دوست داشتن هم ادامه میدیم چون بقول خودش حتی اگر یک درصد هم احتمالش باشه باید جلو رفت . یادته خیلی اهل ابراز محبت نیست اما بلده حالمو خوب کنه کنارش ارومم . درسته گاهی وقتا خیلی ناراحتم میکنه اما بیشتر وقتا با کوچکترین حرفش قلبم گرومپ گرومپ میکنه . با هم یه نقشه هایی برای اینده کشیدیم اینکه چهارتا بچه داشته باشیم . البته من سه قلو دوست دارم اما اون میگه چهارتا دوتا دختر دوتا پسر اسم دوتاشونم انتخاب کرده هورا و اهورا . نمیدونم الان باهاشی یا نه بهم رسیدید یا نه ولی اگه داریش بغلش کن محکم و ببوسش چون عجیب این روزا دلم میخواد بغلش کنم اگه داریش بهش بگو دوسش دارم .اما اگه نیست و همه چیز تموم شده این ایمیلو پاک کن نمیخوام بیل بشه و شروع به شخم زدن گذشته کنه . دوستتون دارم . راستی به فرناز بگو عجیب این روزا ارزوم خوب شدن حالشه