A letter from May 15th, 2021

به مرضیه ی عزیزم سلام عزیز دلم.الان که دارم برات این نامه رو مینویسم پنج دقیقه مونده به نیمه شب ۲۶اردیبهشت سال ۱۴۰۰.نمیدونم وقتی که نامه رو دریافت کنی چه وضعی داری و به چی فکر میکنی ولی امیدوارم که مستقل شده باشی یا حداقل در شرفش باشی.دوس دارم تو یه رابطه ی خوب باشی و سکس ها مشروبا و سفرهای خوبی و تجربه کرده باشی و تجربه کنی.اگر از حال این روزای من میخوای بدونی اینه که به خاطر کرونا خونه نشینیم ولی خودت که میدونی ما اهل خونه موندن نیستیم به خاطر همین اکثرا با بچه ها وقت میگذرونم.این روزا به احسان زیاد فکر میکنم .نمیدونم اون موقع که تو داری نامه رو میخونی اصلا یادم هست یا نه ولی امیدوارم هرچیزی که برامون خیره رقم بخوره.شریک این روزات فاطمه و زینب و آیدا و آذین و هاله و نازی وشقایق و آیدا هستن.الان که دارم برات مینویسم تو خونه ی مولوی نشستم و غزاله و سعید و مریم و رسول پیشمونن.مامانبزرگم هست.وقتی که نامه رو خوندی اگر زنده بود یه سر بهش بزن اگرم نبود برو براش یه فاتحه بخون.وقتی نامه رو میخونی یعنی ۲۷ رسیدی و دووم آوردی .خیلی سختیارو تحمل کردی و خانوم معلم شدی.دوس دارم ارشدت رو ادامه داده باشی و زبانت فول شده باشه.مرضیه ی این روزا خیلی سردرگمه.وقتی که نامه رو دریافت کردی اون روزو به خودمون اختصاص بده .یه سر به پاتوق این روزات یعنی بازارچه لاله بزن.این روزای من ملغمه ایه از پروژه های کارورزی .ذوق و شوق اتاق جدیدم و دارم که احتمالا اون موقع برای تو مهم نباشه اصلا.از اینجا دلم میخواد بگم که خیلیییی دوست دارم بیشتر از هرکس و هرچیزی بهت مدیونم مخصوصا این مدت که لاغر شدی خیلی بیشترم برام تلاش کردی.مرضیه ی ۲۷ ساله از الآن میدونم که دوست دارم و بهت افتخار میکنم.توام منو فراموش نکن و بین دغدغه هات حواست بهمون باشه .کاش اون موقع که نامه رو میخونی این کرونای کوفتی ام رفته باشه و راحت شده باشیم.کاش همه کسایی که دوسشون داری زنده و سلامت باشن.احتمالا به تعداد خونوادت افزوده هم میشه حتی😁👶خلاصه اینکه خیلی مواظب خودمون باش. دوستدار و همراه همیشگی تو مرضیه