A letter from May 14th, 2021

زینبِ آینده سلام... این ایمیل رو وقتی سی سالت شده میخونی... نزدیکای تولدت... موقعی که اصلا نمیدونم هستیم هنوز یا نه ، مجردیم یا متاهل، کسی که دوستش داریم پیشمونه یا ما رو برای همیشه فراموش کرده و دیگه جایی توی زندگیمون نداره... نمیدونم! الان اینجایی که من هستم در ظاهر میگم میخندم همه‌چی خوبه ولی در باطن توی قلبم اوضاع اصلا خوب نیست، دلتنگم، دلشکسته، پیش آدمی که عمیقاً دوسش داشتم و براش بهترین ورژن خودم شدم زیرابم رو زدن، پیش افراد دور و نزدیک زندگیم زیرابمو زدن و بهم تهمت زدن، قضاوتم کردن :) برام مهم نیست مطمئنم توی سی ساله اصلا یادت نباشه این آدمها رو ولی میخوام بدونی که من برای دلمون، برای داشتن حال خوب تلاش میکنم، همه سعیم رو میکنم که روزهای خوبی پیش رو داشته باشیم، دلم میخواد تا اون موقع به خواسته‌ی دلم رسیده باشم و خدا برام ساخته باشه... میخوام اون موقع زندگی مستقل خودم رو داشته باشم...ببخشید اگه ضعیف عمل کردم و گذشته‌ی قشنگی نساختم برات و لکه‌ی آدمای نالایق توی زندگیمون موند اما این رو بدون من همیشه به روشنی ایمان دارم، به روزهای خوبی که جلومونه و باید بهشون برسیم ... الان شبیه که ۲ ماه از کات کردن با پیمان گذشته و من همچنان دوسش دارم و جاش تو قلبم محفوظه چه الان کنار تو باشه چه دیگه ندیده باشمش ... هوای مامان رو داشته باش. از این روزای سخت کرونایی هم نگم برات که خودت یادته چقد همه‌جا خاکستری بود ، امیدوارم توی زمان تو محمدرضا و نازنین به هم رسیده باشن، نیلوفر با سالار خوشحال و خوشبخت باشه، و کنار تو پیمان نشسته باشه یا جایگاه پررنگی تو زندگیت داشته باشه ... امیدوارم عضو کانون وکلا باشی و یا توی یه دفتر حقوقی مشغول به کار... مواظب خودت باش :) ... تولدت مبارک از طرف زینب ۲۵ ساله