A letter from April 4th, 2021

Dear FutureMe, Bugün 21 oldum.Normal hissediyorum.Mutlu veya mutsuz değil.Belki de mutsuzluğa cok alıştığımdandir.Pasta kestik bi kac *** önce. Bana hediye de almislar.Sevindim.Korona süreci bir seneyi aştı.***** 50 bin kişi hasta oluyor.Boguluyormus gibi hissediyorum. Çaresiz ve umutsuz.Sanki hiç bitmeyecek.Yalnizim bu senede.Bunu okuduğunda eğer hala yalnızsan üzüleceksin belki de.Ruhum çekilmiş gibi hissediyorum bazen.Artik enerjim yok gücüm kalmadı sanki.52.5 kiloyum bi de.Acaba şu an kaç kiloyum.21 yas . Farkli hissettirmiyor.Cok garip dönemlerden geçiyorum.Hic aklıma gelmezdi doğrusu bu kadar zaman kapana kısilmak.Su zor günleri de atlattiysam çare var demekti her şeye. Lütfen pes etme.Kendini bırakma. Umarım kendimi sevmeyi ogrenmisimdir.Cunku buna ihtiyacm olurdu.Cinar bugün yine koştu durdu.Nur vizelere hazırlanıyor. Helin de ayni sekil iste 11.sinif Öykü bursll.sinavina hazırlanıyor. Dedem arada hastalaniyor. 5 sene geçmiş demekki 26 ym.Daha cok var sanki 26 ya.Acaba ne yapıyorum. Hala yemek yemeyi çok mu seviyorum,ya da kahveyi sade içmeyi. Çocuklara biseyler alirim beni mutlu eder.Dolar kac acaba?.Umarım lazere gitmisimdir.Ehliyet alıp yüzme ogrenmisimdir.Herkes iyidir umarım. Annem babam çok yaslanmamistir.Depremler , virusler...Neyse . 5 sene yol geldi bu mektup Ebru.Mumlarini üflerken ayni dileği mi diliyorsun acaba en çok onu merak ediyorum.Kendine iyi bak.