A letter from March 31st, 2021

Aziz, ben 5 yıl önceki sen. 01/04/2021. Bismil anadolu lisesi 10. sınıftasın. Corona virüsü var haftada sadece 2 gün okula gidiyorsun. Yarrak gibi hayatın var. Sabah kalkıyorsun uzanıyorsun akşama kadar. Pazartesi salı okula gidiyordun goygoy şamata hop yine evdesin. Derslere az buz çalışıyorsun pandemi yüzünden zaten hocalar yüksek not veriyor, akıllı değilsin yani o kadar. Anneni çok özlüyorsun, Moldova'yı çok özlüyorsun. Acaba Diyarbakır'a gelmekle hata mı ettin diye düşünüyorsun falan filan. Şimdiki hedef hep değişiyor, bir pilot oluyoruz bir yazılım mühendisi, sonra hol asker olmaya karar vermişiz. Rusça biliyorsun diye çoğu kişi turizm diyor. Şu an aklımda mimarlık okuyup rusya da çalışmak var. Ayda 2-3K$ alsan temiz para.(1 Dolar 8.30 TL falan bu zamanlar) Şirket rusya da bi araba ve ev de ayarlarsa keyif edersin. Hem o zamana kadar annem de istanbula gelir babamla anneme para yollarım çok iyi. Ufaktan dolar da biriktirirsek tamamdır bu iş. 5 yıl sonra inşallah bir inşaatta amele falan olmam amk. Eğer 5 yıl sonra bu mail bana geldiğinde zeroysam ilk işim almanyaya kaçmak olacak. Bunu okuduğum zaman aklıma gelsin. Hadi bremın görüşürüz.