A letter from March 17th, 2021

Kendime ... Şuan ekranı ikiye bölüp atlasım ol dünya güzelimi dinliyorsun ikinci kere açtın. İçinde bi özlem var ama neyi özlüyorsun bilmiyorum.Ama özlüyorsun.Ah Ayşenur.Umarım gerçekten sevildiğin bi kalptesindir ve sana değer veriyordur. Ama şunu asla unutma.Senden başka hiç kimse kıymetli değil.Belki yaşamıyorsundur.Yaşamıyorsan eğer nurlar içinde uyu.İyi bi insan olmaya çalıştın.Sevdin sevilmek istedin.Çok çabaladın olmasa da üzülme sen kendini sev.Kitap oku mesela.Şuan hayvan çiftliğine başladın.Umarım bu mail sana geldiğinde Hacettepe üniversitesi hukuk fakültesi için canla başla çalışıyorsundur.Sen adalet dağıtacaksın bunu unutma.Sen yaparsın.Şimdiye kadar yaptın bundan sonra da yapacaksın.Sen haksızın hakkını arıycaksın.Sevgi dağıtacaksın.Ağlama Ayşenur şuan bunları yazarken ağlıyorsun ama ağlama . Herşey geçer ,herkes geçer.Ama sen vicdanından vazgeçme.Sana inanmayanlara rağmen yapıcaksın.Şuan içinde bi burukluk var.Bunları bil.Belki bunu okuduğunda yine aynı şeyi yaşıyor olacaksın ama herşey geçicek bunu asla unutma.Ama asla sevmekten vazgeçme.Hayvanı sev insanı sev,hüzünü sev ama yeter ki sev. Sen hukuk okuyacaksın.Olmaz diyenlere bak oluyor diyeceksin.Çok dinle,az konuş.Çok öğren.Çok oku... Seni çok seviyorum Ayşenur.Ha bu arada umarım hayatında ki kişi hâlâ aynıdır. Sen başarırsın .Sen yaparsın .Asla pes etme ...Sağlıklı ,sevgili , saygılı , mutlu ve öğrenerek geçen bir ömür dilerim.