A letter from March 3rd, 2021

،آینده گذشته عزیز هنگامیکه این نامه را میخوانی ، حتما خیلی عوض شده ای ، خیلی بیشتر از خیلی ... ایران دیگر اشفته نیست ، تو کار داری برای خودت ، همسر و فرزند داری ، اثری از کرونا نیست ، و احتمالا شخص مهمی را هم از دست داده ای ... اما چیزی که شاید مهم است ، این است : زمانی که این نامه را مینوشتی ، مسواک نمیزدی ، در نمازت تاخیر داشتی ، اخلاقی در کار نبود ، فقط تنفس و دم و بازدم بود ، با موبایل سامسونگ جِی ۶ پلاس این متن را نوشتی تا در این روز عزیز خودت را در گذشته ات بهتر بشناسی ، آری ؛ بتازگی بحرانی را پشت سرگذاشتی و بواسطه یک برنانه اندروید تشویق شده بودی ، اینستاگرام چرخ میزدی و بیخیال از دنیا ، البته خبلی دوست داشتی بروز باشی ولی .............. هم اکنون بعید نیست که تو مرده باشی و شخص دیگری این نامه را بخواند ! دلت تنگ گذشته بود، گذشته ای عجیب و غریب .. پر از هیاهو و آدم و ، چیزها ، جاها، و و و و برادرت بزرگ میشد و تو با چشم خودت میدیدی، پدرو مادرت ... پدرت را حتی سرنمیزدی، بخاطر چه ؟ اینجا گریه ات گرفته بود، از اینکه بلاتکیلیفی ، از حرف های ادم ها بسیار دلخور شده بودی ، وعده های دروغ، حال بد خوب شد ...