A letter from February 10th, 2021

Dear FutureMe nasılsın, her mektubum bir öncekinden daha trajik oluyor biliyorum, sana bu günleri hatırlatmak istemezdim ama biliyorsun yine tesadüfen düştü önüme bir mail. ocak 9 da babamı kaybettik, 18 şubatta kırkı var. gelecekteki 5 yıl bana ne getirdi bilmiyorum, daha fazla şey götürmemiştir umarım, umarım orada o zamanda yanında kim olduğunun pek önemi yok artık biliyorum, kiminleysen işte mutlusundur. çokça hayatı sorguladık çokça mutluluğu hak etmediğimize inandık ya da inandırıldık. Oysa en çok biz hak ettik belki de, mutluluk hak edilmekle alakalı bile değildi belki de. beceremedik demeyi kendimize yediremeyip bu yalanlara sığındık aslındık. kısacası biz beceremedik ceyhancığım, yaşamayı beceremedik. sizin hiç babanız öldü mü benim bir kere öldü kör oldum cemal süreya