A letter from January 19th, 2021

Merhaba 5 sene sonraki ben, çok enterasan zamanlardan geçiyorum oldukça yorgun hissediyorum. Bir yandan da mutluyum şu an kadir efe 3,5 yaşında ve şu an ismi belli olmayan 2. Yavrum 2,5 aylık. Rukiyenin devamlı olarak midesi bulanıyor. Hatta şu an bu mesajı yazarken içeride banyoda kendi kusmuğunu temizliyor :) bir yandan da çok yorgunum kafam çok karışık. Şu an darica belediyesinde çalışıyorum, annem babam ile karşılıklı oturuyoruz ama muhtemelen 2 ay içerisinde yeni evimize geçeceğiz. Hayat gerçekten çok zorluyor beni her konu hakkında çok dusunceliyim. Mesela şu an babam işleri dolayısıyla yaptığı işleri üzerinden yürütüyor bu bende ve evimde huzursuzluk yaratıyor bunun bir an önce düzelmesi lazım ama onlara da soyleyemiyorum. Daha doğrusu söyledim ama onlar da ayrı strese girdiler muhtemelen kimin üstüne yapacaklarını bilmiyorlar. Ayrıca şu an 7500 lira maaşım var ve her ay düzenli olarak 4 bin lira kredi ödüyorum. Aileme yetememek çocuklarıma her istediklerini alamama korkusu bunlar beni çok düşündürüyor. Inanır misin gelecekteki ben, 1 tane ekmek yerken bile yarısını yarın yemeliyim diye düşünüyorum. Koronavirus salgını yüzünden inanılmaz kötü zamanlar geçirdik çok şükür ölen olmadı ama virüsten önce ailem annem babam kardeşlerim herkes mutlu mesut geçinip gidiyorken bu virüsten sonra aramıza inanılmaz bir soğukluk girdi şimdi hiç bir akraba ile görüşmüyorum, herkesten darbeler yedim herkes kendi çıkarını düşünür oldu. Etrafımda herkes kendi menfaati için benim sırtımda geziyorlar adeta. Ben kimse kırılmasın diye hiç kimseye ses etmiyorum. Gelecekteki ben umarım bu mesaj sana ulaştığında çok mutlu olursun , açıkçası ben çok ihtimal vermiyorum ama umarım bu mesaj sana ulaştığında belki bir sahil kasabasında bir memur olarak karın ve 2 çocuğun ile birlikte çok mutlu bir a*** olarak hayatini sürdürüyor olursun. Mesaj sana ulaşıncaya kadar kendine çok dikkat et, bence çok fazla düşünme yoksa mesaj sana gelir ama sen görür musun bilmem...