A letter from January 1st, 2021

Time Travelled — almost 5 years

Peaceful right?

Dear FutureMe, Sobrang lungkot ko ngayon. New year nag iisa ako. Buti na lang nandito si chloe nung 31 midnight. Pero nasa kela ate an sya ngayon. Hirap kasi iwanan dito sa bahay. Nasa bataraza si gf. Sobrang nakakaawa si chloe kanina nung iniwan ko para magduty. Nung binalikan ko para ihatid kela te an, e ayaw na lumapit sakin. Matamlay. Sorry chloe! Di ko alam ang exact reason kung bakit ako malungkot. Siguro dahil para kasing wala na akong importance sa bahay namin sa panitian. Napalitan na ako ng brother in law ko. Di naman ako galit sa kanya, okay lang yun. Deserve naman ni tatay na magkaroon ng ganung lalakeng anak sa pamilya. 9 mos bago ako nakauwi dahil sa covid. Pag uwi ko ibang iba na ang aura ng bahay. Nag eexist ako pero di ako nagmamatter, parang wala lang ang presence ko dun. Naulit na naman yung feeling na naging stranger na ako sa sarili kong pamilya. Masakit pala pucha. Sanay akong mag isa, pero tang ina ang lungkot din pala.

Load more comments

Sign in to FutureMe

or use your email address

Don't know your password? Sign in with an email link instead.

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Create an account

or use your email address

You will receive a confirmation email

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Share this FutureMe letter

Copy the link to your clipboard:

Or share directly via social media:

Why is this inappropriate?