A letter from November 29th, 2020

Merhaba ilerdeki ben . Bugün sana 2020 den yazıyorum. Şu an hastayim evdeyim herşeyden bıkmış gibiyim okul hiçbir şey gözüm görmüyor. Peki ya sen şu an nasılsın? hangi durumdasin? hayatında neler değişti? Hayatına kimler eklendi, kimler çıktı? Şu an neler hissediyorsun acaba ? Her ne olursa olsun sen çok güçlü bir kadınsın. O kadar güçlüsün ki herşeye herkese inat hala gulebiliyorsun. Yaptığın yanlışlara üzülme olur mu ? Onlarla gurur duy . İyiki yaşamışım de . Hayatında pişmanlık namina tek bir çekirdek kabuğu dahi olmasın. Sen özelsin. Ve her yaşadığın da özel onların kıymetini bil. Her gününü ozelmişçesine yaşa . Herşeyin kendine birşeyler kattığını unutma. Şu an için ne diyorsa onu yap . Yanlış yapmaktan korkma. Ve lütfen şu andada hersamanki gibi evin en çok konuşan Kübrasi neşe saçan ve canı sıkkınken bile huzunlenemeyen Kübra olarak kal. Yanındakileri çok sev , sevil. Ve en çok kendini sevmeyi unutma .sen iyiki varsın 😊 iyiki doğdun