A letter from May 3rd, 2020

من عزیزم سلام امیدوارم حالت خوب باشد مطمئنم که اینچنین است مگر میشود بعد از آن همه تلاش و رسیدن به اهدافت حالت بد باشد عزیز جانم نمیدانم اکنون در انگلیس هستی یا ایران اگر در انگلیس هستی که الان باید سخت مشغول کار کردن و درس خواندن باشی و برای چند لحظه سری به ایمیلت زده باشی اما اگر در ایران هستی که مطمئنا در تکاپوی نوشتن مقاله گرفتن ویزایت هستی راستی یادت نرود که قبل از رفتن باز لباس گشاد گلیت را بپوشی و در خیابان های زیبای اصفهان جولان دهی توصیه من به تو این است که قبل از رفتن مشتی از خاک حیاط خانه آنان را با خود ببری و روسری مادر و پیراهن پدر چون شنیده ام دلتنگی بد دردی است ، اما اگر الان از خاک م کشورت خارج شدی و این کارها را نکرده ای غصه نخور و بلند شو و به خانواده آن زنگ بزن عصر هم به کافه ای برو و هات چاکلتی سفارش بده، پیراهن گلدار یادگاری از مادربزرگ را بپوش و به لندن برو غمی را هم در دلت راه نده دخترکم راستی وقتی به دانشگاه رفتی یادت نرود که یک عالم عکس بگیری و در اینستاگرام خودت منتشر کنی تا یادگار بماند از روزهای خوش تحصیلات در آکسفورد خانم دکتر مبادا دست از تلاش برداری ها بایست و نشان بده که چه در چنته داری 😁 عزیز مادر و لوس کرده ی پدر مراقب خودت باش و هر کجا که هستی خدارا فراموش نکن و از او بخواه هر آنچه در ذهن داری شادی را هم فراموش نکن که این روزها الماس کمیابی است نوشته شده در روزهای قرنطینه ایام کرونایی ، منتظر نشسته برای تشکیل کلاس آنلاین