A letter from April 14th, 2020

Dear FutureMe, Gelecekteki ben.17 yaşındayım.Bu mesajı tekrar yazıyorum çünkü bir öncekinde emailimi yanlış yazmışım.Her zamanki gibi salağım işte.Neyse şu an karantinadayız ve aşırı sıkılıyorum.Bilirsin ki ailemle aynı evde yaşamak oldukça zor özellikle babamla.Neyse ki odamdan çıkmıyorum ve sorun olmuyor.Aşırı kilo aldım he.Aldı başını gidiyor ve mutsuzum.Gel gör ki bu metini elimde tavuk soteyle yazıyorum.Ama bunu yazmayı çok istiyorum çünkü bunu gördüğümde mutlu olacağım.Nasıl bir hayat yaşayacağımı merak ediyorum açıkçası.Sıkıcı bir şey yaşıyorsam söyle de hiç uğraşmayayım.Eğlenceli olsun istiyorum.Mesleğimi umarım sanatla ilgili bir şeyler seçmişimdir.Memur falan olduysam ağlarım.Bbam memur olmam için zorluyor beni ama asla olmayacağım.Yüzümü kara çıkarma sakın.Bazen o kadar daralıyor o kadar boğuluyorum ki ölmek istediğim zamanlar oluyor.Ama ben büyüyünce resim atölyemin olduğu kedilerle dolu kendime ait bir evde yaşamak istiyorum. O yüzden asla vazgeçmeye niyetim yok.Neyse.Bana değer verdiğini düşündüğüm birkaç kişiden bahsedeceğim.Serdeste,Tuna,Tahir,Feyza ve Nadir.Şu an en değerlilerim onlar.Ablalarım ve sevgili yeğenim de var tabii.Of çok özledim be.Kaç gündür görmüyorum ve ısıramıyorum onu.Berkem,Yaren,Yağmur ve Melih ise beni oldukça kıran insanlar.Onlara karşı bi hata yaptım mı bilmiyorum ama onları kendim kadar seviyordum.Bu yüzden kırgınım.Sen olayı biliyorsun.Asla unutacağımı düşünmüyorum çünkü. Bu yıl öğrendiğim bir şey varsa o da arkadaşınla sevgili olmamandır.Eğer gerçekten sevdiğini hissetmiyorsan asla birlikte olma.Çünkü hem arkadaşlığını hem de ilişkini mahvediyorsun.O yüzden yapma.Sevdiğin kişilere sarılmayı sevdiğini biliyorum ama bu başına çok fazla bela açıyor .Erkeklere çok samimi davranma. Unuttuysan elimde bi ölümden önce yapılacaklar listesi var: -o İngilizce öğrenilecek.O kadar. -Tiyatro ve operaya gitmelisin. -Arkadaşların ve ailenle bir sürü fotoğraf çek bunlarla bir duvarı kapla. -18.yüzyıl İngilteresinden kıyafetler giy.Bunu aşırı istiyorum yav. -Ankarada isen her 10 Kasımda Anıtkabir'e git. -Kan bağışla.Bolca. -Kocaman bir kütüphanen olsun ve kitapların hepsini oku. -Bir yıl boyunca her gün fotoğraf çek.Sapık gibi heh. -Bir ülkeye git ve orada uzunca kal.Tercihen Japonya. -Ve son olarak kiraz çiçeklerinin altında dur.Animelerdeki gibi. Şimdi sana bir anla olarak tavsiyeler vereceğim-mantık olarak ablan sayılırım-.İstediğin şeylerden asla vazgeçme.Kim ne derse desin ne yaparsa yapsın hayallerinden cayma. Hayvanları,yaşlıları,çocukları,kadınları ve masum olan herkesi koru.Babam şu an bunlara karışmama izin vermiyor ama ben yine de gizliden hallediyorum.Yine devam et buna.Onları mutlu etmeye ihtiyacın var.İnsanları sev Buse.Sana güven demiyorum asla güvenme ama onları sev.Herkes kötü değildir.Ön yargılı olma insanlara kötü davranma.Kırık bir kalbin nasıl bir şey olduğunu biliyorsun.Ve kimse bunu hak etmiyor.Bir evlat edin.Nedense bunun seni kendi çocuğunla olacağından daha mutlu hissettireceğine inanıyorum.Annelik duygusu gibi olamaz ama yine de yap.Dünya da yalnız olan o kadar çocuk var ki.Onlar mutsuzken senin evinde mutlu yaşamana razı gelemem.Bunu şu an yapamam büyünce yapmanı istiyorum.Ve hayvanlar ve kendinden başka kimseye güvenme.İnsanlara ikinci bi şans verme.Yapan bir daha yapar.Seni aldattı mı seni üzdü mü?Sakın ola affetme.Zarar gören sen olursun.Gururunu asla kaybetme.Seni üzen biri için değmez çünkü.Kimse seni kendinden ve sevimli dostlarından fazla sevmez.O yüzden kendine verdiğin kadar değer verme. Kendini de sev.Sen güzelsin.Kusursuz değilsin ama sen kusurlarınla sensin.Senden özür diliyorum.Şu zamana kadar bize verdiğim zararlar yüzünden.Hala yapmaya devam ederim muhtemelen ama üzgün olduğumu bilmeni istiyorum. Ve doğum gününü kutlamak istiyorum.Olur da 6 yıl sonra yalnız olursan,kimsesiz olursan yanında benimde olduğumu bil.Yalnız kalmaktan korktuğunu biliyorum ama asla yalnız değilsin. Seni seven benliğin <3