A letter from April 2nd, 2020

Merhaba sevgili 30 yaşım.. Sana bu satırları yazarken aptal bir oyunla harcadigim vaktine anlam katmasi için bir 5 dakikami ayırdım.Şuan malum Corona yüzünden herkes evlerinde. Belki bu satırları göremeden bende ölmüş olacağım.. kim bilir? Hicbirseyden habersiz aciz ve çaresiz şekilde yazıyorum sana. Evet belki çok mutlu bir hayatım olmuştur belki hayallerime kavuşmuşumdur. Ama en önemlisi umarım iyi bir insan olabilmişimdir. Hayatımın en önemli 5 senesinde doğru şeyler yapabilmişimdir. Bundan sonra alacağın kararlara ışık tutması niyetiyle.. 30. Yaşım kutlu olsun...