A letter from February 22nd, 2020

jeeeeeeeet! Halu, mhia to. Classmate mo nung Grade 11 sa OLFU Valenzuela. Hindi ko alam kung tatagal ba 'to hanggang 5 years, pupwedeng may iba ka na iniirog at hindi na umaalon ang kaniyang buhok. HAHAHA. Pero once na nareceive mo 'to, paki-chat ako please. okaya meet tayo. Gusto ko lang mag-thank you sa lahat, simula noon, hanggang ngayon. Na-appreciate ko efforts mo, yung cuteness... everything. Nakatulog ka kanina, chinat mo ko pero umidlip ka ulit. Doon na yung moment na pinakinggan ko yung sinuggest mong song 2 weeks ago, inistalk ko muna timeline mo, curious ako kung ano pinagsshare mo bago ka umamin. So ayon pinakinggan ko nga yung "Ano na?" at "Ikaw lang," ni kiyo. Naiyak ako. Oo, korni, masyadong madrama, madamdamin, mababaw luha. Pero I felt your sincerity. Seryoso ka sakin. Salamat kasi na-appreciate mo ko. 6 years na nakalipas. Tapos na pag-aaral natin. Kung ikaw pa din o hindi na, ichat mo ko or meet up tayo. Sabihin mo saking nareceive mo na. Na-enjoy ko yung moments with you. Thank You for everthing jet! ❤ -Mhia Rose Baguanga, 2020